Ο γιος μου ξεκινάει την Παρασκευή την Α' δημοτικού.
Είμαι από τους γονείς που στεναχωριούνται για τις στείρες γνώσεις που θα "μεταλαμπαδευτούν" στο παιδί μου.Χρόνο με το χρόνο θα πρέπει να τον παρακολουθώ παθητικά, να εγκλωβίζεται σε ένα απαράδεκτο σύστημα εκμάθησης, θα πρέπει να τον πιέσω να το δεχτεί κι όλο αυτό θα οδηγήσει...πού;
Μή με παρεξηγείς,δεν είναι ότι απαξιώνω το σχολείο γενικώς.
Είμαι άνθρωπος που του αρέσει η γνώση.Συνήθως με συνεπαίρνει.
Πέρασα με επιτυχία στις πανελλήνιες σε σχολή της επιλογής μου και για αρκετά χρόνια πρέσβευα ότι αυτές οι εξετάσεις,μαζί με τα 2 εξαντλητικά χρόνια προετοιμασίας ήταν ένα μάθημα ζωής,που θα έπρεπε να το περνάει κάθε νέος.
Δεν το πιστεύω πια...Συμφωνώ πιο πολύ με τον Παπαδημητρίου του ΣΚΑϊ που άκουσα προ καιρού να λέει ότι κανονικά θα έπρεπε να εμπλακεί η unicef και ο ΟΗΕ για τα βασανιστήρια στα οποία υποβάλλουμε τα παιδιά μας.
Κι όμως όταν ξεφυλλίζω τα σχολικά βιβλία συνήθως τα βρίσκω φοβερά ενδιαφέροντα.Γιατί λοιπόν όταν φτάνουμε στο δια ταύτα γίνονται όλα τόσο ανούσια...;
Μεγάλη κουβέντα και δεν ξεκίνησα για να αναλύσω αυτό το θέμα.
Το θέμα που ήθελα να μοιραστώ σήμερα είναι το ακόλουθο:
Ενώ κάποιοι γονείς αγωνιούν να προετοιμάσουν/ενισχύσουν τα παιδιά τους να επιτύχουν στο υπάρχον σχολικό σύστημα,εγώ αγωνιώ να προσφέρω στο δικό μου γνώσεις που θεωρώ σημαντικές και ξέρω ότι δεν θα του μεταδοθούν στο σχολείο.
Προχθές συζητούσα με μια μαμά που η μικρή της,προσχολικής ηλικίας, παρακολουθεί μαθήματα μουσικής στο Ωδείο Αθηνών.Μου εξηγούσε πώς βάζουν εκεί τα παιδιά σε μια διαδικασία να παρατηρούν τους ήχους γύρω τους,κάνοντάς τους ερωτήσεις όπως πες μου έναν ήχο που άκουσες σήμερα,π.χ. τη μαμά που μαγείρευε κτλ.Μου έλεγε πως όλο αυτό έχει ενισχύσει την αντίληψη που έχει το παιδί για το περιβάλλον του.Αυτή η "άσκηση" μου άρεσε πάρα πολύ.
Χθες διάβασα την πολύ όμορφη ανάρτηση της Άσπας από το blog Aspaonline για το πώς να μεγαλώνεις παιδιά που βλέπουν τη θετική πλευρά της ζωής.
- Αντίληψη Περιβάλλοντος
- Θετική Σκέψη
- Διαπροσωπικές Σχέσεις
Είναι πράγματα που πραγματικά αγωνιώ να τα διδαχθεί το παιδί μου.Τα θεωρώ εργαλεία επιβίωσης!
Ο συνδυασμός των δύο (Ωδείου και Ασπας) γέννησε στο μυαλό μου την παρακάτω ιδέα.
Πήρα ένα τετράδιο και το ονόμασα "Μελέτη Περιβάλλοντος ala Μαμά"
Κάθε(?) πρωί (ή όπως μας βγει) σκοπεύω να βάζω στο Λοχαγό μια ερώτηση/εργασία που θα πρέπει να μου απαντήσει στο τέλος της ημέρας.
Εχουν ήδη σχηματιστεί κάποιες ερωτήσεις στο μυαλό μου.
Θα αρχίσω με ένα απλό "Ποιο ήταν το πιο όμορφο αυτοκίνητο που είδες σήμερα" και σιγά σιγά θα το εξελίξω.Θα αρχίσω να βάζω μέσα αντικείμενα,πρόσωπα,στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος, αλλά και αόριστες έννοιες όπως συναισθήματα.
Σκοπεύω να ξεκινήσω και ομώνυμη κατηγορία στο blog,ώστε άν σου άρεσε η ιδέα,να παρακολουθήσεις μαζί μου την εξέλιξή της.
Αλήθεια εσένα "ποια ήταν η πιο ενδιαφέρουσα είδηση που άκουσες σήμερα;"
