Ουδείς Αναντικατάστατος...;





Νέα ανάρτηση σήμερα,μετά από μήνες απουσίας…
Νέα και μακροσκελής.
Είναι γραμμένη για (και απευθύνεται σε) ένα ιδιαίτερα αγαπητό πρόσωπο.
Διάβασέ τη όμως αν θες.
Σίγουρα έχεις νιώσει κι εσύ έτσι κάποια στιγμή και ίσως έχεις κάτι να προσθέσεις.




Αντικαθιστώ.
Ετυμολογία σύμφωνα με το λεξικό:βγάζω κάτι/κάποιον και τοποθετώ στη θέση του κάτι άλλο,το οποίο είναι ίσης αξίας,ίδιας αποτελεσματικότητας,ίσης απόδοσης με το/τον αντικατασταθέν/τα.




 Ουδείς αναντικατάστατος…

Η πρώτη φορά που θυμάμαι τον εαυτό μου να αισθάνεται απέχθεια γι’ αυτά τα λόγια,ήταν όταν μου τα είπε η μητέρα μου γύρω στα 13,αφ’ ότου μου είχε ανακοινώσει ότι δε θα συνέχιζα αγγλικά με την ίδια δασκάλα.
Ο λαός μας έχει πολλά σοφά γνωμικά,μα αυτό δε θεωρώ ότι είναι ένα από αυτά.
Σίγουρα ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα και άλλα τέτοια βαθυστόχαστα…
Μα αυτή την καρέκλα στην καρδιά σου που μένει κενή,την κρατάς για πάντα αδειανή.Δεν καθίζεις ποτέ κανέναν άλλο,στη θέση του προσώπου που σηκώθηκε.Απλά,φέρνεις μια νέα καρέκλα στο τραπέζι και φυσικά μπορεί ο νέος αυτός άνθρωπος (ή πολλές φορές και ζώο) να είναι  ίσης αξίας,ίδιας αποτελεσματικότητας και ίσης απόδοσης με τον αντικατασταθέντα, μπορεί δηλαδή να τον αγαπήσεις εξίσου δυνατά,μα στην ουσία δεν τον έχεις αντικαταστήσει.Απλά τελικά με όλες τις καρέκλες σου,γεμάτες και αδειανές,βγαίνεις πιο πλούσιος.
Ετσι έγινε και με τη δασκάλα των Αγγλικών.Εφερα βαρύθυμα μια νέα καρέκλα και είχα την τύχη να κάτσει η Μrs. Lockwood.To Κλειδωμένο Δάσος,όπως την αποκαλούσαμε εμείς τα παιδιά.Εκατσε για πολλά χρόνια,ακόμα κι όταν τελειώσαμε τα μαθήματα,μέχρι το τέλος της ζωής της.Και κάθε φορά που ακούω «άξιον» (action) και τομέιτο αντί για τομάτο,κάθε φορά που τα παιδιά μου τα πιάνει λογοδιάρροια και σκέφτομαι από μέσα μου σταμάτα βρε chatterbox,κοιτάζω προς την άδεια καρέκλα της και χαμογελώ.

Αυτή την εποχή φέρνω και πάλι με πόνο μια νέα καρέκλα στη ζωή μου,για τη νέα παιδίατρο των παιδιών μου.Εχω ακούσει πολλά καλά λόγια από τη φίλη μου Κωνσταντίνα,ένα από τα ελάχιστα πρόσωπα που εμπιστεύομαι τη γνώμη τους.Στην ουσία η συγκεκριμένη γιατρός έρχεται στη δική μου ζωή,αλλά και σε αυτή τόσων άλλων μαμάδων που αισθάνονται όπως εγώ,επειδή η Κωνσταντίνα πίστεψε το Δανέζη που της «είπε» ότι μπορεί να επηρεάσει το σύμπαν.Και πράγματι το επηρέασε καταλυτικά.(Inside Joke)
Ευελπιστώ πως στο τέλος θα βγω κερδισμένη από αυτή την ιστορία.Το μόνο που ξέρω σίγουρα είναι ότι αυτή η καρέκλα που μένει κενή,δε θ’ αντικατασταθεί. 
Είπα καρέκλα;Πολυθρόνα εννοούσα.Πολυθρόνα σαν αυτή την (του απιστεύτου) Zero Gravity Stokke που αναγκάζεται να πουλήσει η γιατρός μας τώρα που φεύγει για την Ελβετία κι αφήνει πίσω της μαμάδες-συντρίμμια.
Κι ελπίζω πως θα συνεχίσει να κάθεται που και που ως φίλη πλέον,έστω κι εξ’ αποστάσεως κι ας μην μας ακροάζεται πια.

Είχα γράψει εδώ κάποτε,ότι είμαι «ερωτευμένη» με τη νέα μας παιδίατρο και το εννοούσα πραγματικά.
Υπάρχουν πολλά είδη έρωτα.
Εκτός από το better half του,μπορεί κανείς να ερωτευτεί τη δουλειά του,το χόμπι του,ένα άθλημα,ένα μουσικό κομμάτι ή ακόμα κι ένα μηχάνημα,όπως π.χ. έναν εξολοθρευτή κουνουπιών!(Περισσότερα επί του θέματος άλλη φορά.Μη δίνεις σημασία.Πρόκειται για το παραλήρημα μιας ερωτοχτυπημένης)

Ξέρεις ότι είσαι ερωτευμένος με κάποιον άνθρωπο,όταν μιλάς γι αυτόν με πάθος σε άλλους,όταν σκέφτεσαι ν’ ανάψεις λαμπάδα που τον γνώρισες κι ας μην είσαι θρήσκος,όταν τον έχεις ψιλοθεοποιήσει στο μυαλό σου και δε θες ν’ ακούσεις τη γνώμη κανενός άλλου.(Αφού 99,9% των φορών έχει δίκιο.Πώς να το κάνουμε!)

3 χρόνια μετά κι ο «έρωτας» έχει γίνει βαθιά αγάπη και σεβασμός.Γιατί πρόκειται για έναν καταπληκτικό άνθρωπο και μια καταπληκτική γιατρό.

Οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν τη λέξη «καταπληκτικός» αρκετά εύκολα.Εχω μάθει να κρατάω μικρό καλάθι,γιατί τις περισσότερες φορές μένω να ψάχνω το κατά- και μου μένει σκέτη η
 «-πληκτικότητα»…

Ποια είναι η διαφορά ενός πολύ καλού κι ενός καταπληκτικού γιατρού…;

Αν ρωτήσεις μια μαμά ( ή και μπαμπά,απλά συνήθως εμείς οι μαμάδες τα παίρνουμε λίγο πιο βαριά) τι χαρακτηριστικά πρέπει να έχει ένας καλός γιατρός,φαντάζομαι οι απαντήσεις θα είναι πάνω κάτω αυτές:

  • Να κάνει σωστές διαγνώσεις.(Αυτό βέβαια θα έπρεπε να είναι χαρακτηριστικό ενός γιατρού,σκέτο ουσιαστικό χωρίς επίθετο μπροστά)
  • Να με βοηθάει και από το τηλέφωνο χωρίς να πρέπει κάθε φορά να πάω στο ιατρείο.
  • Να μη δίνει εύκολα αντιβιοτικά.
  • Να μπορεί να με καθησυχάσει.(Βασικό!)
  • Να μπορώ να τον βρω εύκολα όταν τον έχω ανάγκη.

Να προσθέσω εγώ και μερικά ακόμα.Πολλή καλή είναι μία γιατρός

  • που σε δέχτηκε για ιατρική επίσκεψη στο σπίτι της 26 Δεκεμβρίου,για να μη σε αφήσει να τρέχεις στο Παίδων.Και σου έλεγε να μην την πληρώσεις κιόλας.
  • που σου εξήγησε επιτέλους πώς να ξεχωρίζεις τη βρογχίτιδα,αφότου για 5 χρόνια αναρωτιόσουν πώς είναι δυνατό κάθε γκουχ να σημαίνει αυτόματα φσιτ και φσουτ τα εισπνεόμενα.
  • που σου είπε ότι οι περισσότερες ωτίτιδες δε χρειάζονται αντιβιοτικό και σ’ έμαθε να τις διαχειρίζεσαι μόνη σου,χωρίς καν να χρειάζεται να την πάρεις τηλέφωνο.
  • που την πήρες όταν ο 2χρονος γιος σου ψηνόταν με 40,5 και σου απάντησε «Ε καλά,μην κάνετε έτσι.»Κι επειδή την εμπιστεύεσαι τόσο πολύ,αμέσως χαλάρωσες.Εσύ που στο πρώτο παιδί έδωσες με τρεμάμενο χέρι και ταχυκαρδία Depon επειδή είχε κάνει 38.3, κατά πάσα πιθανότητα επειδή  έβγαζε δόντια.
  • που σου μίλησε για τη μεγάλη σημασία της διατροφής,κάτι που εσύ, ναι φυσικά, το ήξερες.Και θεωρούσες ότι σαν οικογένεια τρέφεστε αρκετά υγιεινά.Οχι πολλά γλυκά,λίγο κρέας,σπάνια τηγανιτά και τα σχετικά.Και σου έδωσε μια λίστα και σου ψιλοέπεσαν τα σαγόνια.Σου δάνεισε βιβλία,άρχισες να το ψάχνεις στο ίντερνετ κι ανοίχτηκε ένας νέος κόσμος μπροστά σου.Και είδες πως ένα ξέρεις,πως τίποτα δεν ήξερες.Και είδες με άλλο μάτι το «Είμαστε Ο,τι Τρώμε».

Όλα αυτά είναι κάποια απλά παραδείγματα ενός/μιας πολύ καλού/ής γιατρού.Τί τον μετατρέπει όμως σε καταπληκτικό;
Κάτι πολύ απλό στην ουσία,μα πολύ δύσκολο στην πράξη.

Καταπληκτικός είναι ένας/μία γιατρός,οποιασδήποτε ειδικότητας,που δε θέλει να λειτουργεί σαν το δεκανίκι σου.Είναι ακομπλεξάριστος/στη και σε βοηθάει να μάθεις να περπατάς μόνος σου,μα είναι δίπλα σου όταν πας να πέσεις…

Ετσι αισθάνομαι για εσένα Σουζάνα…
Αισθάνομαι ότι ήρθα σ’ εσένα (ολίγον) κουτσή,παρ’ όλο που είχα ήδη ένα 5χρονο παιδί,μ' ένα μωράκι που για κανένα λόγο δεν ήθελα να του δώσω όλα αυτά τα φάρμακα της συνταγής που είχα στα χέρια μου,για κάτι που μου φαινόταν ιδιαίτερα απλό.Και στόχος σου  από εκείνο κιόλας το πρώτο ραντεβού της 1,5 (!) ώρας ήταν,όχι απλά να μου δώσεις τα εφόδια να περπατήσω,αλλά και να πετάξω.

Πήρες το κεφάλι μου που είχε πιαστεί/βαρεθεί να κοιτάζει προς μία κατεύθυνση και το έστρεψες έως κι 180 μοίρες(άουτς) σε κάποιες φάσεις,μαθαίνοντάς μου ότι κάποιες φορές οι λύσεις βρίσκονται πίσω στο παρελθόν,έτσι απλά,όπως γιατρεύονταν οι άνθρωποι για γενιές και γενιές.
Εδωσες ένα φύσημα στη φλόγα που ήδη σιγόκαιγε μέσα μου κι έγινα μια χαρωπή/τρελή ματζουνοβοτανομαγειρεύτρα.(Δεν καταλαβαίνω γιατί ο blogger μου υπογραμμίζει με κόκκινο τη λέξη...)
Εμαθα για κομπρέσες,εντριβές,ενημερώθηκα για τα γαλακτοκομικά,τόσα και τόσα που άλλαξαν τον τρόπο ζωής ολόκληρης της οικογένειας.
FYI,περιμένω σεμινάριο Βεντούζες 101!

Στεναχωριέμαι απερίγραπτα που φεύγεις,όχι επειδή ξέρω πως τώρα που το μικρό ξεκινάει σχολείο θα σε χρειάζομαι.(Αυτό γιατί βγήκε έτσι αρρωστιάρικο,μου λες;!)
Αλοίμονο,υπάρχουν άλλες μαμάδες με δύσκολα περιστατικά που πραγματικά θα τους λείψουν οι γνώσεις μα και η πολύτιμη υποστήριξή σου...
Στεναχωριέμαι γιατί η χώρα χάνει τέτοιους αξιόλογους ανθρώπους...
Στεναχωριέμαι για τα νέα μονοπάτια που θα μου άνοιγες για να φτιάξω τους δικούς μου δρόμους...
Στεναχωριέμαι για τις 5 ουσιαστικές κουβέντες που λέγαμε κατά τη διάρκεια της 40λεπτης-60λεπτης εξέτασης των παιδιών.(Αυτά τα πράγματα δεν υπάρχουν.)

Είναι απίστευτο πως ένας άνθρωπος που φαινομενικά σε κρατάει σε απόσταση με έναν τυπικό πληθυντικό ευγενείας,προκαλεί τόσο έντονα συναισθήματα σε τόσες μαμάδες,όπως διαβάζω στα μηνύματα αγάπης που στέλνουν τώρα που φεύγεις…

Σου εύχομαι όλα τα καλά και να συνεχίσεις με αυτή την όρεξη και αγάπη το έργο σου εκεί στην αγαπημένη Ζυρίχη.
Συνέχισε να μας συμβουλεύεις μέσα από τη σελίδα σου και τα ενημερωτικά email σου κι ευχαριστούμε για την καταπληκτική έτοιμη κασετίνα ομοιοπαθητικής για παιδιά που δημιούργησες. Οταν είσαι έτοιμη,θα βάλω και link.




Υ.Γ. Η μόνη απορία που μου έχεις αφήσει ακάλυπτη τόσα χρόνια, είναι το θέμα με τα πορτοκάλια.Αλλά δε θα μου τη γλυτώσεις.Θα σε βάλω να μου εξηγήσεις κάποια στιγμή over coffee,στον μέχρι τότε mosquito free κήπο μου…

Y.Γ.2 Σε αυτή την … κατάθεση ψυχής,δε θα μπορούσα φυσικά να παραλείψω ν’ αναφέρω ότι ήσουν η προξενήτρα για τη γνωριμία με το νέο έρωτά μου.Μου ξύπνησες βέβαια άγρια,αρχέγονα ένστικτα.Με μετέτρεψες σε μια αδίστακτη γενοκτόνο που όμοιά της η ανθρωπότητα μόνο την εποχή του ναζισμού είχε γνωρίσει.
Mosquitaire + @ntonia = L.F.E.
@thasasdeiksoego
@dethameineikounoupigiakounoupistonkipomou



Και είπαμε...
Ισως…
Σε κάποιο παράλληλο σύμπαν…
αύριο το πρωί στις 8,θ' ακούω την αγελάδα από το ρολόι να μουγκανίζει...
και θα ξέρω ότι ξεκινάει μια νέα μέρα στη δουλειά...

ΠΑΝΕΥΚΟΛΟ ΚΕΡΑΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ



Ο αγαπημένος μας σκατζόχοιρος, 
το πανεύκολο κι εντυπωσιακό  χειροποίητο κέρασμα,
σταθερή επιλογή μας για κέρασμα στο σχολείο,
απέκτησε νέο ανανεωμένο λουκ.
μόνο που πάνω από το αλουμινόχαρτο τον έντυσα με καφέ γκοφρέ χαρτί,
έβαλα ματάκια, 2 κουμπάκια για μύτη και στόμα,
έντυσα το δίσκο με πράσινο γκοφρέ κι έφτιαξα και την ηλικία μας κολλώντας κουμπάκια και κοχυλάκια.

Κάνουμε Μαθηματικά παίζοντας




Ενα από τα παιχνίδια που έχω μετανιώσει που δεν έπαιξα αρκετά με τον μεγάλο μου όταν ήταν μικρότερος,είναι το super market.Θα ήθελα να τον είχα εξοικειώσει πιο νωρίς με τα νομίσματα.

Ετσι τώρα που και ο μικρός έφτασε σε μια ηλικία που αρχίσαμε να παίζουμε παιχνίδια ρόλων,αγόρασα τελικά μια ταμειακή μηχανή(Aν και στην αρχή το παίζαμε εξίσου επιτυχημένα το παιχνίδι,με "ταμειακή μηχανή" φτιαγμένη από lego.)

Καταρχάς φωτογράφισα ένα ένα όλα τα προϊόντα που πωλούνται στο μαγαζί μας.

Μετά με το πρόγραμμα picmonkey έφτιαξα διάφορα κολλάζ με 5-10 φωτογραφίες και τα πλαστικοποίησα.

Αυτές είναι οι λίστες αγορών μας!

Ετσι όταν "παμε" με τον μικρό για ψώνια δεν αγοράζουμε ότι κι ότι,αλλά εξασκούμε και το μυαλουδάκι μας,ψάχνοντας να βρούμε τα προϊόντα της λίστας.Κι αυτές, είναι πρώιμες μαθηματικές πράξεις.












Για τον μεγάλο έφτιαξα και μια λίστα τιμών.
(Στη φωτό δε φαίνεται,αλλά έχω γράψει τιμές επάνω σε κάθε προϊόν)

Ετσι ανάλογα με το τι έχει αγοράσει ο πελάτης,χτυπάει τις τιμές στη μηχανή.Για να μη βαριέται,δε τον βάζω να κάνει τις πράξεις με το μυαλό,αλλά αυτός ο άτιμος ο πελάτης δεν έχει ποτέ να του δώσει ακριβώς το ποσό...Ολο ρέστα θέλει!!!Ετσι κάνουμε και την εξάσκηση στις πράξεις.










Είναι λίγο ταλαιπωρία η όλη προετοιμασια ζζζζζζζζζζ...
Αλλά είναι μια φορά και αξίζει τον κόπο!

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΠΡΩΙΝΟ


Χωρίς πολλά λόγια και μακρόσυρτες εισαγωγές,καθώς εντός 5λέπτου το πολύ αναμένω το "μαμάααααα",αυτό που σε τρελαίνει αλλά συγχρόνως κιόλας  σε "τρελαίνει"...ξέρεις εσύ...

Το έφτιαξα χθες μετά από ιδέα που μου έδωσε η φίλη μου η Αλίκη,που ξενιτεμένη στα Αμερικάς  μας μεταφέρει νέες ιδέες.
Δάγκωσα την πρώτη μπουκιά με μεγάλη επιφύλαξη...μα φρούτο πάνω σε ψωμί...;Και ξετρελάθηκα!!!!Αισθανόμουν λες κι έτρωγα λουκουμάδες.Ο μικρός μου το απέρριψε,αλλά σήμερα μεγάλος και μπαμπάς μοιράστηκαν τον ενθουσιασμό μου.Κι έτσι είπα κι εγώ στα γρήγορα να το μοιραστώ μαζί σου.

Πάνω σε φρυγανιασμένο ψωμί έβαλα από το φυστικοβούτυρό μου που είχα καιρό να φτιάξω κι έκανα μια δόση πριν από 2 εβδομάδες.Πανεύκολο.Τρόπος παρασκευής εδώ.Εβαλα και λίγο μέλι και από πάνω εναλλάξ λεπτοκομμένες φέτες μήλο και αχλάδι.Το μήλο μου ταιριάζει γευστικά πιο πολύ,αλλά το αχλάδι του προσθέτει μια πιο ζουμερή γεύση.Τέλος πασπάλισα με κανέλα,σπόρους chia,μιας και τους έχω και περιμένουν να λήξουν κι από πάνω πάλι μέλι.

Δοκίμασέ το και πες μου,αλλά πραγματικά προτείνω να μην παραλήψεις το συγκεκριμένο φυστικοβούτυρο.Φαντάζομαι και με ταχίνι θα είναι εξίσου νόστιμο,αλλά ο συγκεκριμένος συνδιασμός νομίζω το ΑΠΟΓΕΙΏΝΕΙΙΙΙΙΙΙ

Είναι μια πολύ καλή λύση και γι απογευματινό,αντί για γλυκό.


Πολύ καλημέρα σου!

Μαμά ακόμα δεν ακούστηκε,
μόνο κάτι γκαχ γκουχ ανάμεικτα με κάτι τραγουδάκια ξεκίνησαν...


Ωωωωπππ και μέχρι να κάνω μια διόρθωση κάτι ποδαράκια στη σκάλα!!!
Σε χαιρετώ

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟ ΑΛΛΙΩΣ:Φυλλάδιο του Super Market




Εκτός κι αν γέννησες προχθές,δεν είναι και για σένα κάτι το νέο φαντάζομαι,πως τελικά τα καλύτερα παιχνίδια με τα παιδιά τα κάνει κανείς  με αντικείμενα του σπιτιού που δεν είναι παιχνίδια!
Βλ. αμήχανη στιγμή,όταν η θεία Ευτέρπη έχει ξοδέψει τη μισή της σύνταξη για να πάρει στο βλαστάρι σου ό,τι πιο ακριβό κατάφερε να της προωθήσει η πωλήτρια του παιχνιδάδικου,περιμένει να πάρει γι' "ανταμοιβή" τις φωνές από ένα εκστασιασμένο νήπιο κι εκείνο ασχολείται εδώ και 10 λεπτά με το περιτύλιγμα.Αντε και την κορδέλα...

Βροχερός καιρός τώρα τελευταία και πώς να περάσει η ώρα με τον μικρό Ταρζάν;

Μια ασχολία που αρέσει και στους δυο μας είναι να "ψωνίζουμε" και να "μαγειρεύουμε" με τις βοήθεια των διαφημιστικών φυλλαδίων των super market..
Το μόνο που χρειάζεσαι είναι ένα τέτοιο φυλλάδιο,κάτι που προφανώς έχεις ήδη στον κάδο ανακύκλωσής σου,ένα ψαλίδι και ένας μαρκαδόρος.

Διαλέγουμε τί θα αγοράσουμε,το κυκλώνει με το μαρκαδόρο και μετά προσπαθεί να το κόψει.Ετσι εξασκεί και το χεράκι στο να χρησιμοποιεί μαρκαδόρο και ψαλίδι.Ακόμα δυσκολεύεται,αλλά είναι εκτός των άλλων μια πολύ καλή εξάσκηση για λεπτή κινητικότητα.

Προχθές θέλαμε να "φάμε" μακαρόνια με κιμά.Βρήκαμε τα μακαρόνια,τον κιμά και το τυρί,τα κόψαμε και μετά τα "μαγειρέψαμε".

Κι όλη αυτή η "προετοιμασία" μας κράτησε απασχολημένους κανένα μισάωρο.
Ε...Δεν είπα ότι περνάμε και ώρες με αυτό το παιχνίδι...Αλλά το μισάωρο για εμάς είναι άθλος.

Ο κουφός Βάτραχος




Είναι κάτι άκυρες στιγμές..
σε κάτι άκυρες μέρες...
που βλέπεις το παιδί σου να κατακτά ένα σημαντικό λιθαράκι γνώσης και νομίζεις ότι θα σκάσεις από χαρά και περηφάνια...
Και σκέφτεσαι να το βράσω το σχολείο με τις στείρες γνώσεις και υπόσχεσαι στον εαυτό σου για μια ακόμη φορά να σταματήσεις να χωλοσκάς και να μαυρίζεις την καρδιά σου,για όλα αυτά που ξέρεις ότι δεν του προσφέρει.

Γύρισα αργά,κουρασμένη από τη δουλειά και αντί να τους βρω να ετοιμάζονται για ύπνο,ασχολούνταν με το μπαμπά με το καινούριο παιχνίδι που μας έχει κατακτήσει οικογενειακώς,το Εργαστήρι Μηχανικής που ζήτησε από τη γιαγιά για τα Χριστούγεννα.
Από την αρχή ήθελε να κάνει δικές του κατασκευές,αλλά προσπάθησα να του εξηγήσω ότι για να φτάσει σε αυτό το στάδιο,πρέπει να μάθει κάποιες βασικές αρχές μέσα από τις οδηγίες.Εχουμε φτιάξει ήδη αρκετές και είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρον.
"Μαμά φτιάξαμε την επόμενη κατασκευή,αλλά προσπαθούμε τώρα να κάνουμε κάτι δικό μας",μου λέει όλο χαρά.
Πάνω σε μια κατασκευή κάθετης περιστροφής δύο γραναζιών,προσπαθούσαν να φτιάξουν γερανογέφυρα που να λειτουργεί με μοτέρ.Στο τέλος είχαν κολλήσει στο πως να στηρίξουν το μοτέρ.Κάποια στιγμή του λέει ο μπαμπάς "δε γίνεται αυτό που πάμε να κάνουμε,δεν έχουμε τα κατάλληλα κομμάτια,άσ' το,χάλασέ το και φτιάχνε αυτά που λένε οι οδηγίες."
Και παρ' όλο που ο μπαμπάς μας είναι ο αρχιμάστορης που όλα τα φτιάχνει και είναι το μεγάλο πρότυπο,ακούω το γιο μου να του απαντάει "Οχι,δε θα τα παρατήσω,θα τα καταφέρω!"
Και λίγο αργότερα πράγματι κατάφερε.

Χάρηκα τόσο πολύ,τόσο για την ευρηματικότητά του,όσο και για την επιμονή του,που γενικά είναι στοιχείο που λείπει από το χαρακτήρα του.

"Αυτό που έκανες τώρα,ήταν αμφισβήτηση της Αρχής.Πάντα έτσι να είσαι στη ζωή σου!" του είπα γελώντας.Και μετά του διηγήθηκα και την ιστορία του κουφού βατράχου.Αυτή που τα βατράχια αποφασίζουν ν' ανέβουν σε μια ψηλή κορυφή και όλοι τους λένε πως δε θα τα καταφέρουν και τελικά τα καταφέρνει μόνο ένα,που διαπιστώνουν ότι είναι κουφό.

Μετά άρχισε τις προσθήκες,έφτιαξε με τα lego και ανελκυστήρα και κάθε τόσο έλεγε πόσο ενθουσιασμένος ήταν που τα κατάφερε.Και περιμένει αύριο πως και πως να δείξει την κατασκευή του στον "Αρχιπρωτομάστορα" τον παππού του.

Χαλάλι που έχασε μια ώρα ύπνο!


ΠΟΛΛΕΣ ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ 2017












Και η βροχή θέλει καλοπέραση!




Το να πρέπει ολημερίς να απασχολήσει ένα νήπιο,μπορεί να είναι μεγάλη πρόκληση για μια δόλια μάνα.Στο λέω εγώ,που όχι στο blogaki μου δεν προλαβαίνω να γράψω,αλλά ούτε και να σκεφτώ.Εγώ μάλιστα ζω την ενισχυμένη έκδοση (Μαμάτίθακάνουμε-πεινάω-ααααααχτυπησααααα-τιθαφαμε-τιθακανουμε-ναφαωαμυγδαλακι-δωσεμουαυτοτοπαιχνιδιπουξερωοτιδενπρεπει-τοθέλωωωωωωωω-χτυπησαααααα)Χ5 το πρωί και Είναι-πολύ-δύσκολη-η-άσκηση-σου-λέω-έλα-τώραααααααα το απόγευμα.

Μια βροχερή μέρα λοιπόν σα τη χθεσινή πώς να περάσει η ώρα...;Πόσα αμύγδαλα-καρύδια-μανταρίνια να το ταΐσεις,που όταν είναι κλεισμένο μέσα όλο εκεί το μυαλό του...
Η βροχή έκανε ένα διάλειμμα κάποια στιγμή,αλλά όλα έξω μουλιασμένα.Ο καιρός όμως ήταν τόσο ζεστός,που ούτε μπουφάν δε χρειαζόταν.
Και τότε μέσα στη βαρεμάρα μου/μας σκέφτηκα...Μα φυσικά...Η κατάλληλη περίσταση για puddle muddle όπως θα έλεγε και ο αγαπημένος Dr Seuss.
Να κάνουμε απόσβεση στις γαλότσες μας και να δημιουργήσουμε και όμορφες αναμνήσεις.


Δειλά,δειλά στην αρχή...






Κάποιος άρχισε να ξεθαρρεύει...




Και τελικά να τα δίνει όλα...







Και φυσικά και η μαμά πέρασε πολύ καλά βλέποντας το βλαστάρι της τόσο χαρούμενο και τους δείκτες του ρολογιού να ξεκολλάνε.

Βασικές προϋποθέσεις για να περάσουν όλοι καλά:

  1. Η μαμά δεν είναι μικροβιοφοβική.
  2. Η μαμά δεν ανησυχεί ότι αν το βλαστάρι μείνει λίγη ώρα βρεγμένο,θα πάθει πνευμονία.
  3. Η μαμά είναι προετοιμασμένη ότι το λασπόνερο θα φτάσει μέχρι τα μαλλιά.
  4. Σε συνάρτηση της άνωθεν πληροφορίας,η μαμά διαλέγει ένα νερόλακκο δίπλα στο σπίτι της,για να μπορεί να επιστρέψει σύντομα στο σπίτι και χωρίς τη χρήση οχήματος.
  5. Παιδί και ρούχα,όλα πάνε για πλύσιμο,να έχει προετοιμαστεί να υπάρχει ήδη ζεστό νερό.
  6. Γαλότσα ξεγαλότσα,με τέτοιο παιχνίδι μέχρι και οι κάλτσες θα βγουν μούσκεμα.Γι αυτό διαλέγει ρούχα που δεν τα λυπάται να λερωθούν.

Οπως έλεγε και μια παλιά διαφήμιση...

ΛΕΡΩΘΕΙΤΕ,ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ!


Μονοήμερη Εξωπραγματική Απόδραση,δίπλα στην Αθήνα






Στην αρχή το σκέφτηκα για κλείσιμο...
Αλλά νομίζω πως έτσι πρέπει να ξεκινήσω.

Κανένα πρόβατο δε σώθηκε ποτέ βελάζοντας...



Και κοίτα να δεις τί μπορεί να γίνει αν ένα πρόβατο σταματήσει να βελάζει 
(βλ. τί ασχήμια,τί σκουπίδια,τί άσχημα αυτά τα μισοτελειωμένα κτίσματα,κοίτα πόσα σκουπίδια έχουν πετάξει στο δάσος...)
κι αρχίσει να τρέχει.
(βλ. κάνει κάτι για ν' αλλάξει όλη αυτή την ασχήμια)
Πραγματικά μ΄έκανε να πιστέψω ότι με τέτοια "πρόβατα",
υπάρχει ελπίδα να σωθεί όλο το κοπάδι...

Γιατί απ' ότι διάβασα τυχαία σε ένα άρθρο πριν από μερικές εβδομάδες,από ένα και μόνο πρόβατο έγινε η αρχή και δημιουργήθηκε όλο αυτό που θα δεις παρακάτω.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή:


Το χωριό Παύλιανη και ο Δρυμός της Οίτης βρίσκονται στη Φθιώτιδα,σε απόσταση 2μιση περίπου ώρες από την Αθήνα.Πράγμα που σημαίνει ότι είναι ένας φανταστικός προορισμός,ακόμα και για μονοήμερη εκδρομή!
Εγώ τόσα χρόνια γιατί δεν τον έχω ξανακούσει;;;;;!!!
Πόσοι τέτοιοι θησαυροί βρίσκονται γύρω μας;;!!!

στην επόμενη πληροφορία ΔΩΣΕ ΒΑΣΗ!:

1.)  Βασική προϋπόθεση για να φτάσεις (έγκαιρα) στην Παύλιανη,είναι να ΜΗΝ ακολουθήσεις το GPS!!!Ρώτα κι εμάς που παραλίγο να την πατήσουμε και την ξαδέλφη που την πάτησε κι έκανε όοοοολο το γύρω του βουνού.Δεν ξέρω τί παίζει,η θεωρία μου είναι ότι κάποιοι από τα γύρω χωριά έχουν λαδώσει τη Google για να σε περνάει κι απ' το δικό τους χωριό.(Αν κι έχω υποψίες ότι η ξαδέλφη είχαν άλλους χάρτες,οπότε παίζει βαθύτερη συνωμοσία)

Για να πάμε λοιπόν,βγαίνουμε από την Εθνική στην έξοδο προς Αμφισσα και μετά ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΑΤΡΟΠΑΡΑΔΟΤΕΣ ταμπέλες που λένε σαφέστατα ότι για Παύλιανη πας δεξιά και όχι ευθεία όπως επιμένει η κυριούλα στο μαραφέτι!

Και κάτι ακόμα.Αν είσαι γονιός 2χρονου/3χρονου,όπου ένα τυπικό Σαββατοκύριακό σας συμπεριλαμβάνει 
  • να κάνει καρούμπαλο στο μέτωπο,
  • να πιάσει μια σφίγγα που ο πεθερός σου θεώρησε ότι τη σκότωσε,αλλά ήταν μετεμψύχωση γάτας και της είχε περισσέψει μια ζωή,
  • ν' αρχίσει να σε χτυπάει λέγοντας "Να,να,να" επειδή δεν το άφησες να σκαρφαλώσει στα κάγκελα την ώρα που έχει ανοιξει η γέφυρα του Ευρίπου...
2.)  Φιλική συμβουλή-προτροπή...άστο πίσω με τη γιαγιά και τον παππού,ασφαλές απ' τα γκρεμνά κι ας ανοίξει το σαγόνι του στη βρύση!

3.) Mη μας βλέπεις Οκτώβρη μήνα χαλαράουα με τα κοντομάνικα και τις βερμουδίτσες.Τη συγκεκριμένη μέρα στην Αθήνα είχε 30 βαθμούς.Το δάσος είναι πολύ πυκνό.Εφοδιάσου με ρούχα σε στρώσεις για να μπορείς να τ' αφαιρείς και...αν είσαι ατίθασο παιδί σαν κι εμάς,όπου κάθε γιοφύρι θα σε καλεί να το διασχίσεις και κάθε παραποτάμια αθλοπαιδεία να τη δοκιμάσεις,πάρε μια αλλαξιά (συμπεριλαμβανομένων παπουτσιών/καλτσών) και άστα στο αυτοκίνητο.Οι αποστάσεις είναι αρκετά μικρές.Αν είναι χειμώνας θα συνιστούσα και κάτι για να ζεσταίνεις το κεφάλι.Ο προορισμός είναι βέβαια ιδανικός από Ανοιξη μέχρι Φθινόπωρο κατά την άποψή μου.



Εχεις λοιπόν αποφύγει την googloπαγίδα κι εκεί που προχωράς με το αυτοκίνητο και θαυμάζεις το τοπίο,βλέπεις αυτό...

Τώρα δεν ξέρω αν εσύ είσαι πιο εκλεπτισμένος άνθρωπος από εμένα και σκεφτείς κάτι πιο καλλιτεχνικό,η δική μου μπρουτάλ σκέψη πάντως ήταν wtf?!

Εδώ θα ήθελα να έρθω αφήνοντας πίσω και το 7+ και το 40+ αγόρι μου,εκτός από το 2+.

Το χωριό δεν προλάβαμε να το γυρίσουμε,καθ' ότι προορισμός μας ήταν το δάσος,μόνο ότι είδαμε στα πεταχτά με το αυτοκίνητο,αλλά όπου κι αν γυρίσεις να κοιτάξεις κάτι θ' ανακαλύψεις. 

Καταρχάς είδα κάπου 20 σκουπιδοντενεκέδες και καθένας ήταν ένα ξεχωριστό έργο τέχνης.




Εκεί που κανονικά θα έβλεπες άσχημους και βαρετούς τοίχους...








και άκυρες τσιμεντοκολώνες στη μέση της φύσης...


Και μετά μπήκαμε στο δάσος.
Στο σημείο που έχουν ονομάσει 
"Παρκάκι"






Από εδώ και πέρα υπάρχουν τόσα μα τόσα να δει κανείς,που παρ όλο που ακολουθεί πλούσιο φωτογραφικό υλικό,πραγματικά δε μπορεί να περιγράψει τις εικόνες φυσικής και τεχνιτής ομορφιάς που είδαμε.Θα κάνω μια απλή περιγραφή των εικόνων,γιατί πραγματικά ότι και να πω θα είναι λίγο.
Εμείς παραμείναμε στην εύκολη διαδρομή που άνετα περπατιέται και από μικρότερα παιδάκια(είδαμε και 4χρονα),αρκεί να μην είναι σαν αυτό που περιέγραψα παραπάνω,γιατί τότε θα σου βγει η ψυχή.Περίμενε κανένα χρόνο ακόμη.

Να τονίσω ότι όλα αυτά βρίσκονται διάσπαρτα μέσα στο δάσος,χωρίς να πληρώνει κάποιος είσοδο σε ιδιωτικό χώρο.


        Η γέφυρα-πιάνο που σε υποδέχεται,έχει αισθητήρες και όταν ανέβεις αρχίζει                                                    να παίζει μουσική.




3 χώροι, σου δείχνουν εφαρμογές της υδροκίνησης.


Γεφύρια φαρδιά,γεφύρια στενά,γεφύρια κυματιστά και γεφύρια σε σχήμα ξυλόφωνου.Ω,πόσα γεφύρια περάσαμε!




Υπαίθρια  σχολική τάξη.
Κάτω δεξια,η μαθήτρια Διαβαστερή Απουσιολογίδου χτυπιέται για να πει μάθημα,ενώ αριστερά της ο Λουφαδόρος Τεμπελχανίδης προσπαθεί να περάσει απαρατήρητος.


Αθλοπαιδίες.
Κάτω δεξιά διακρίνεις το τεμπελόσφαιρο.




Ενώ υπήρχε και το ανθρώπινο "ποδοσφαιράκι"
Θεϊκό!Ρίξαμε τρελό γέλιο!



Για τα ταλαίπωρα από την άθληση κορμιά.
Πάνω αριστερά το παγκάκι του κοψομεσιασμένου.Πάνω δεξιά,το παγκάκι των τσακωμένων.Αιώρες διάσπαρτες στο δάσος.


Εάν η γάγγραινα είναι θεραπευτική,συμφωνώ με την ταμπελίτσα

                                          Αυτό θα πει ανακύκλωση συσκευών!



Ανέφερα ότι απλά και μόνο η φύση ήταν μαγευτική...;!



Παραλία...

"Μπες,μπες,μπες" γράφει το ταμπελί




...με υπαίθριο τζακούζι που λειτουργεί με φωτιά.
(Κι ο "Μάστορης" ν' αναθεματίζει που πετάξαμε τους παλιούς θερμοσίφωνες)



Για άνω των 18
Πάνω αριστερά,πηγή με εμπλουτισμένο νερό,όπως γράφει και η ταμπέλα


Le Cafe "Το Γούπατον"






Κούνιες που μας κούναγαν.


Ραπέλ και διάβασε τις οδηγίες αν δε θες να βρεθείς μέσα!



Βόλτα με τη Σχεδία
Και διάβασε τις οδηγίες γιατί ΘΑ ΒΡΕΘΕΙΣ μέσα.
Αριστερά ΣΩΣΤΗ ΧΡΗΣΗ, Δεξιά ΔΕΝΤΟΝΞΕΡΟΥΜΕΤΟΝΚΥΡΙΟ και οποιαδήποτε ομοιότητα με τον μπατζανακοεξαγχιστείας ξάδελφο είναι τυχαία!



Γι' αυτό εκτός από τις ταμπέλες στους δρόμους ΚΥΡΙΕΠΟΥΕΤΥΧΕΝΑΣΕΦΩΤΟΓΡΑΦΙΣΟΥΜΕ,διαβάζουμε και τις ταμπέλες οδηγιών!
(Ακόμα κλαίω btw που είχα κλείσει τη φωτογραφική κι έχασα το εσταντανέ,αλλά είμαι σίγουρη ότι οι Παυλιανίτες έχουν κρυμμένες κάμερες και θα σε βρω στο youtube!)



Γενικά όπου γυρίσεις το μάτι έχει ευφάνταστα ταμπελάκια και μηνυματάκια.






Αν σε πιάσει βρόχα,το κατάστημα διαθέτει και ομπρέλες.




Μην ξεχάσεις ν' αφήσεις ένα κέρμα,γιατί φυσικά και αξίζει η προσπάθεια!
(Αν τώρα αισθάνεσαι πολύ γαλαντόμος,ρίξε κάτι παραπάνω να βάλουν οι άνθρωποι μια webcam στο σημείο που βρίσκεται το τελεφερίκ και η σχεδία.Πραγματικά αξίζει!)



Και φυσικά μην ξεχάσεις να γράψεις στο βιβλίο εντυπώσεων!




Η δική μου εντύπωση:

"Ανθρωποι σαν κι εσάς,με κάνουν να αισθάνομαι ότι αξίζει να παραμένω και να μεγαλώνω τα παιδιά μου στην πατρίδα μου..."

59+1 Τυχαία Πράγματα που δεν ξέρεις για εμένα





Το να γράφω στο "Παιζικό" είναι η ψυχοθεραπεία μου.


Οι αναρτήσεις λοιπόν των bloggoφιλενάδων μου με θέμα "59+1 Πράγματα που δεν ήξερες για Εμένα" μου κέντρισαν το ενδιαφέρον.
Ολα ξεκίνησαν από τη Μαρίνα και το Littleboxofluv της και στη σελίδα της θα βρεις τα link και από τις υπόλοιπες 23 (προς το παρόν) που κόλλησαν το μικρόβιο.

Σκέφτηκα ότι θέλω να συμμετάσχω κι εγώ,
οχι τόσο για να τα διαβάσεις εσύ,(είχες μια σκορδοκαΐλα...)όσο 
για να θυμηθώ εγώ λίγο,το ποια είμαι.
Μέσα στην τρέλα της καθημερινότητας,με χίλια δυο πράγματα στο μυαλό μας,εμείς οι μαμάδες (και οι μπαμπάδες),ξεχνάμε συχνά το ποιοι είμαστε εμείς οι ίδιοι.
Πάμε λοιπόν για 60 πληροφορίες σε τυχαία σειρά:

  1. Με λένε Αντώνια και όχι Αντωνία.(Οι απορίες σου στους γονείς μου.)Πλέον ακόμα κι αυτό κοντεύω να το ξεχάσω,καθώς βαριέμαι τις ερωτήσεις κι αφήνω τους άλλους να με φωνάζουν Αντωνία,Τόνια κτλ...
  2. Μόλις έκλεισα τα 35,γεγονός που με έχει σοκάρει περισσότερο απ' ότι περίμενα (ή δείχνω).Είμαι παρθένος στο ζώδιο και έχω όντως μανία με την οργάνωση και την τάξη.Τώρα αν η μαμά μου και ο άντρας μου διάβαζαν αυτή τη δήλωση,θα διπλώνονταν στα δύο από τα γέλια γιατί με θεωρούν ακατάστατη. Και δεν έχουν άδικο.Απλά η μανία μου με την τάξη και την οργάνωση δεν αφορά "πεζά" πράγματα γύρω μου,όπως ένα ποτήρι που κάθεται 4 μέρες σε ένα σημείο...Στην καθημερινότητά μου θέλω να υπάρχουν σαφείς κανόνες αλλά και τα Κουτάκια της Ζωής μου να βρίσκονται όμορφα τοποθετημένα και οροθετημένα γύρω μου.Μια μόνο φορά για λίγους μήνες είχα γκρεμίσει αυτά τα Κουτάκια.
  3. Η "Κρίση" με λύτρωσε από την ανάγκη που είχα,να προσπαθώ να προγρεαμματίσω τα επόμενα 10 χρόνια της ζωής μου.Οταν ζεις σε μια χώρα που δεν ξέρεις τί σου ξημερώνει αύριο,παύεις να κάνεις τόσο μακροπρόθεσμα σχέδια κι έτσι δεν ανησυχείς ανώφελα για πράγματα που δε θα συμβούν.O Mark Twain είχε πει το κορυφαίο “I've lived through some terrible things in my life, some of which actually happened.”Ετσι είναι...
  4. Δεν είμαι καθόλου παρατηρητική.Δεν "βλέπω" τί ρούχα φοράς ή αν ο άντρας μου έβαψε μπλε μεταλλικό από μαύρο το πορτ-μαντό της εισόδου,που το βλέπω κάθε μέρα τα τελευταία 4 χρόνια.Ακούω όμως τα πάντα και μ΄ενοχλεί απίστευτα το τικ τακ των ρολογιών και ο θόρυβος που κάνει το ρεύμα του υπολογιστή αν δεν πατήσω από πίσω το "off".
  5. Μισώ τις αλλαγές.Γενικώς.Με δυσκολεύουν ακόμα κι όταν οδηγούν στο καλύτερο. Οταν ήμουν μικρή και οι γονείς μου άλλαξαν ταπετσαρία στο αυτοκίνητο(τί είπες τώρα,εποχές κι αυτές...!) είχα βάλει τα κλάματα.Θυμάμαι σαν σήμερα τη στεναχώρια μου.
  6. Δένομαι πολύ με τα άτομα.Κρατάω πολλές επαφές με δασκάλους, συμμαθητές, παλιούς συναδέλφους και γείτονες,άτομα που γνώρισα σε διακοπές.Πολλές φορές μ' έχει στεναχωρήσει η σκέψη ότι δε θα ξαναδω πρόσωπα,που γνώρισα φευγαλέα.
  7. Αγαπώ  "Μικρό Πρίγκιπα" και κυρίως το κεφάλαιο με την αλεπού.Προσπαθώ όσο μπορώ μέσα από τις εμπειρίες μου να "κερδίζω το χρώμα του σταριού".
  8. Παράλληλα έχω οδηγό μου τους στίχους από το τραγούδι του Garth Brooks "The Dance":I could have missed the pain but I'd have had to miss the dance...
  9. Ο μεγάλος γιος μου είναι το πρώτο μωρό που έπιασα στα χέρια μου και τα χασα κι εγώ η ίδια με το πόσο φυσικά μου βγήκε και το πόσο οικεία ένιωσα από την αρχή.
  10. Λατρεύω να τραβάω φωτογραφίες και βίντεο.Πριν τα παιδιά περνούσα ώρες κάνοντας μοντάζ και slideshow για εμένα και τους φίλους μου.Μου λείπει πολύ.
  11. Λατρεύω το πατινάζ.Σε μια άλλη χώρα,θα είχα ασχοληθεί σίγουρα με αυτό το άθλημα.
  12. Σε αυτή τη χώρα,έκανα πρωταθλητισμό στο θαλάσσιο σκι.Οταν οι άντρες μιλάνε για το στρατό σκέφτομαι.Μιλάς κι εσύ,αλλά εγώ έχω κάνει "Αγρίνιο".(Το προπονητικό κέντρο ήταν κάποτε στο φράγμα του Αχελώου,με συνθήκες διαβίωσης/επιβίωσης στρατού.)
  13. Ξέρεις τί θα πει να πρέπει να κλέβεις διαρκώς ρολό τουαλέτας από την ταβέρνα,γιατί ο προπονητής και μοναδικός ενήλικας (να ταν 27?) με 16-17 παιδιά ξεχνάει να πάει ν' αγοράσει?
  14. Θεωρώ τον εαυτό μου ευτυχισμένο,γιατί έχω εκπληρώσει πολλά από τα παιδικά μου όνειρα:Να δω ουράνιο τόξο,να πάω σε ένα εξωτικό προορισμό,να δω καταρράκτη,να πάρω μέρος σε διεθνείς αγώνες,να κάνω καταδύση με μπουκάλα,να πάρω σκύλο,να κάνω κάμπινγκ,να δω αστερία,να κάνω σαφάρι,να ζήσω στο εξοχικό μας.Κάποια στιγμή είχα κάνει και μια ανάρτηση με αυτό το θέμα τώρα που το θυμήθηκα.
  15. Η κατάβαση του Φαραγγιού της Σαμαριάς και να κάνω ελεύθερη πτώση με αλεξίπτωτο είναι δυο απωθημένα μου.Το Φαράγγι το "άγγιξα" 2 φορές.Την πρώτη δε μπόρεσα να πείσω τον τότε φίλο μου ν' ακολουθήσει κι έτσι δε μπορούσα να πάω μόνη μου.Τη δεύτερη δυο μέρες πριν πάω,έμαθα ότι είμαι έγκυος και δεν το ρίσκαρα.
  16. Δεν έχω αγαπήσει πιο πολύ τραγούδι από το "I dont want to live without your love" των Chicago,παρ΄όλο που δεν είναι συνδεδεμένο με κάποιο βίωμά μου.Ισως γιατί το έψαχνα για χρόνια,τις εποχές που δεν τα βρήσκαμε όλα ανοίγοντας το youtube.
  17. Μου βγαίνουν αβίαστα αστεία στιχάκια/ποιηματάκια όταν θέλω να γράψω κάρτες γενεθλίων στις φίλες μου,να φτιάξω μπλούζες για το bachelor party τους ή να τραγουδήσω στο γάμο τους.
  18. Μου αρέσουν πολύ οι ξένες γλώσσες,αλλά και να μαθαίνω την ετυμολογία ελληνικών λέξεων.
  19. Μια ταινία που άλλαξε τη ζωή μου ήταν το Sliding Doors.Από τότε που την είδα δεν ξαναείπα ποτέ "Τί θα γινόταν εάν...",πράγμα που παλαιότερα έκανα συχνά.
  20. Δε θεωρώ την "πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου" τη μέρα που παντρεύτηκα,ή γέννησα.Οι παραπάνω συμπεριλαμβάνονται,αλλά έχω νιώσει εξίσου ζωντανή κι ευτυχισμένη μια φορά μαθήτρια,ανεβαίνοντας το χιονισμένο Μαίναλο,όπου κάποια στιγμή σταμάτησα και άκουγα στην κυριολεξία μόνο την καρδιά μου που χτυπούσε δυνατά από την κούραση.Επίσης δεν θα ξεχάσω την 16.1.13...Να βρέχει με τα τουλούμια,να έχουμε βραχεί ως το κόκκαλο κι η φίλη μου το "ντέντρο" κι εγώ να κάνουμε κατάβαση του βουνού,να κλαίμε από τα γέλια και να τραγουδάμε από την "Κουτσή Κιθάρα" μέχρι τα "40 Παλικάρια".
  21. Το αγαπημένο μου φαγητό είναι "Κουνουπίδι Κοκκινιστό".Με ψωμί και φέτα απαραιτήτως!
  22. Πέρασα όμορφα και ασφαλή παιδικά χρόνια και πιστεύω σε αυτό χρωστάω ότι έχω αρκετή αυτοπεποίθηση και δύναμη.
  23. Θυμάμαι ένα πρωί,όταν ο πρώτος γιος μου ήταν 8 μηνών περίπου,που αναρωτήθηκα πότε σταματάει αυτό το συναίσθημα,να ξυπνάω και με το που ανοίγω τα μάτια μου να θέλω να πεταχτώ από το κρεβάτι από την απόλυτη ευτυχία,μόνο και μόνο επειδή στο διπλανό δωμάτιο με περίμενε αυτό το χαμογελάκι.Εφυγε σιγά σιγά,δεν κατάλαβα πότε.
  24. Μια ανάβαση προς τις πηγές του Αχέρωντα,μέσα στο παγωμένο ποτάμι,είναι από τις πιο αξέχαστες εμπειρίες,που θέλω να επαναλάβω πιο οργανωμένα αυτή τη φορά.
  25. Με τρελαίνει να πηγαίνω έξω για φαγητό ή
    επίσκεψη σε σπίτια και να παίζει η τηλεόραση.Δε μπορώ,με αποσυντονίζει.
  26. Η ταινία Million Dollar Baby με άγγιξε βαθιά.Ως (πρώην) αθλήτρια μπορώ να καταλάβω σε όλα τα επίπεδα αυτή την ιδιαίτερη μορφή αγάπης/εμπιστοσύνης/σεβασμού,ανάμεσα σε έναν προπονητή και την αθλήτριά του.
  27. Οταν ο πρώτος γιος μου ήταν μικρός,επειδή δεν έβρισκα βιβλίο της αρεσκείας μου για να του διαβάσω πριν κοιμηθεί,του έγραψα και εικονογράφησα εγώ ένα.Λέγεται ο "Δρόμος για το Κρεβάτι" και είναι οι οδηγίες που πρέπει ν' ακολουθήσει για να βρεθεί στο κρεβάτι του.Η πρώτη σελίδα ξεκινάει:



    Τώρα που τελειώνει η μέρα
    και θα πας να κοιμηθείς,
    θα σου δώσω οδηγίες
    γιατί ο δρόμος ειν' μακρύς.

    Στο κρεβάτι για να φτάσεις
    δίχως χάρτη και πυξίδα
    ακολούθα για αρχή
    τη μικρή πυγολαμπίδα.

    Και κάπως έτσι,αφού για 26 σελίδες καταλήγει σε χωράφια σπαρμένα με μπαλόνια,κάνει ευχές σε πηγάδια,ταξιδεύει με σύννεφα,σε σπίτια που αντί για κουρτίνες έχουν σερπαντίνες,περάσει από αμμόλοφους ζάχαρης,φτάσει σε ένα δάσος που στα γύρω δέντρα κρέμονται δεκάδες καμπανάκια,συναντήσει ένα βάτραχο που από εφοπλιστής άλλαξε επάγγελμα κι έγινε μυτοκαθαριστής,αποφύγει τα παπάκια που θέλουν να του πουλήσουν έτοιμα όνειρα και διάφορες άλλες μαγικές περιπέτειες,καταλήγει στα σκεπάσματα,στο αφράτο μαξιλάρι για ν' αφήσει γλυκά,γλυκά, ο ύπνος να τον πάρει.

  28. Στο δεύτερο γιο μου έγραψα τον "ΧουζουρΛύκο",ένα χουζούρη λύκο και μου ήρθε ως ιδέα,γιατί έτσι τον αποκαλούσε ο άντρας μου .

  29. Εχω "φετίχ"( όχι σεξουαλικό,χαχα) με τα βατράχια.
  30. Ξέρω πως η έκφραση "Μου κόπηκαν τα πόδια",μπορεί να συμβεί.Στην πέμπτη δημοτικού,ένα απόγευμα χτύπησε το τηλέφωνο στο σπίτι και ένας συμμαθητής μου που μου ζήτησε να τα "φτιάξουμε".Από την έκπληξη στην κυριολεξία,κρατήθηκα από το γραφείο για να μην πέσω.
  31. Μικρή ήμουν τρελό αγοροκόριτσο.Μου άρεσε να σκαρφαλώνω σε δέντρα,όλο ήμουν ανάποδα στο μονόζυγο,ανέβαινα το κλασικό μονόζυγο-δεινόσαυρο (εσείς των 80s το θυμάστε σίγουρα!) που υπήρχε στις παιδικές χαρές όρθια μέχρι το κεφάλι του,έκανα ποδήλατο,πατίνι,skate,skatebike,πατίνια (ξέχασα κάτι άλλο με ρόδες;).Γι αυτό τα γόνατά μου ήταν διαρκώς ανοιγμένα.Τρελαινόμουν λοιπόν να πειράζω τα κακάδια με αποτέλεσμα να ξαναματώνουν.Συμμαθητές μου που έχουν κρατήσει τα σχολικά τους λευκώματα,θα τα διαβάζουν τώρα κ θα φρικάρουν γιατί στα hobby για πλάκα συμπεριελάμβανα κ το να "βγάζω τα κακάδια αίματος".
  32. Το ταξίδι που ονειρεύομαι να κάνω,είναι tour με ποδήλατο.
  33. Είμαι τρελή μαζώχτρα (προσπαθώ να το αποβάλω) και είμαι παντρεμένη με τον άνθρωπο σκούπα.Εγώ δεν ήμουνα ρακοσυλλέκτης,ρακοσυλλέκτη μ' έκανες εσύ...Κάθε φορά που θα κοιτάξω στα σκουπίδια του σπιτιού,όλο και κάτι αδικοχαμένο θα βρω.
  34. Οταν ήμουν μικρή,η μαμά μου μου πήρε μια φορά ένα "Αρτσι" χωρίς να της το ζητήσω.Είχα χαρεί τόσο πολύ,που είχα σημειώσει νοητικά να το θυμάμαι όταν μεγαλώσω και κάνω  παιδιά,να τους κι εγώ δώρα-εκπλήξεις για να χαίρονται τόσο.

    .
  35. Είμαι αριστερόχειρας.(Αρα απ' ότι έχω διαβάσει θα ζήσω και κατά μέσο όρο 7 χρόνια λιγότερο.)
  36. Πριν κάνω παιδιά,έτρεμα μην πάθει κάποιος δικός μου κάτι,αλλά σκεφτόμουν από έφηβη ακόμα,ότι αν πέθαινα εγώ δε θα πείραζε τόσο,γιατί είχα ζήσει μια όμορφη,γεμάτη ζωή.Κι αφού θα ήμουν νεκρή δε θα στεναχωριόμουν εγώ,οπότε καλύτερα εγώ,παρά οι άλλοι.Από τότε που έκανα παιδιά,εννοείται τρέμω για τη ζωή μου.
  37. Οι πρόωρες σκέψεις για το θάνατο στην εφηβεία,ξεκίνησαν όταν ένας ασυνείδητος οδηγός σκότωσε σε τροχαίο μια συναθλήτριά μου.Ενώ δεν κάναμε παρέα,το γεγονός με σημάδεψε βαθιά,δεν το ξεπέρασα ποτέ και δε διάφορες στιγμές της ζωής μου σκέφτομαι πόσο χρονών έχω φτάσει,τι έχω ζήσει,ενώ εκείνη αν και μεγαλύτερή μου,έμεινε 16.
  38. Πολλές φορές μέσα στο άγχος της καθημερινότητας,πιάνω τον εαυτό μου να ξεχνάει ν' αναπνεύσει.
  39. Θέλω να μάθω τόσα πολλά πράγματα,ξενυχτάω για να ξεκλέψω ώρες για τον εαυτό μου,υπάρχουν τόσες ενδιαφέρουσες ασχολίες εκεί έξω...Είναι δυνατόν κάποιοι να μην έχουν χόμπι;!
  40. Μ' εκνευρίζει που δεν ξέρω ελληνικούς χορούς και ζηλεύω τρελά όταν βλέπω να χορεύουν Ικαριώτικο.
  41. Ενας μήνας που έζησα στη Χαϊδελβέργη,ήταν από τις εντονότερες μέρες της ζωής μου.Ηταν λες και όλες οι αισθήσεις μου είχαν οξυνθεί και απολάμβανα το κάθε λεπτό ξεχωριστά.Λένε γι' αυτή την πόλη ότι έχει κάτι το "μαγικό" και ότι αισθάνεσαι λες και περπατάς μερικά εκατοστά πάνω από το έδαφος.Πραγματικά έτσι ήταν.
  42. Θα ήθελα πολύ να τραγουδάω σε μια χορωδία.Με μαγεύει το αποτέλεσμα όταν ενώνονται τόσες φωνές μαζί.
  43. Στις καλοκαιρινές διακοπές θα μπορούσα να ζήσω με ντομάτα,φέτα και ψωμί.Απαραίτητη προϋπόθεση,το ψωμί να είναι κομμένο με το χέρι.Θα μου εξηγήσει κάποιος γιατί είναι πιο νόστιμο έτσι;!
  44. Την πρώτη φορά που βγήκα για καφέ με τον άντρα μου,το στόμα μου όταν γύρισα σπίτι στην κυριολεξία πονούσε,καθώς ήμουν όλη την ώρα με χαμόγελο-κρεμάστρα.
    Smitten like a kitten,που λένε.
  45. Είμαι άχρηστη με τις βελόνες.(Προχθές έδωσα στη μαμά μου να μου στερεώσει ένα κουμπί.Δεν είναι όταν δεν θα τα κατάφερνα αν το προσπαθούσα,αλλά δεν το 'χω και πολύ.)Παρ' όλα αυτά θέλω πολύ να μάθω και όλο λέω πως μόλις πάει και ο δεύτερός μου σχολείο,θ' ασχοληθώ να μάθω να ράβω με τη ραπτομηχανή.Το ΟΝΕΙΡΟ είναι να φτιάξω ένα quilt,χρησιμοποιώντας υφάσματα από τα μωρουδιακά ρούχα των παιδιών μου.
  46. Το πιο ρομαντικό πράγμα που μου έχει πει κάποιος,είναι ότι αγόρασε και ήπιε ελληνικό κρασί για να με αισθάνεται κοντά του.(Obviously ήταν ξένος)
  47. Βαριέμαι τραγικά οτιδήποτε beaute.
  48. Μέχρι πολύ μεγάλη,(18?20?),σιχαινόμουν να χρησιμοποιώ το τηλέφωνο.Ντρεπόμουν ανεξήγητα και αν ήθελα να κλείσω ραντεβού στο κομμωτήριο,πήγαινα από εκεί.Μια φορά,σε μια τέτοια ηλικία,είχε γίνει με τη μαμά μου ένας τρικούβερτος καυγάς,γιατί δεν έπαιρνα τηλέφωνο να ρωτήσω τί ώρα φεύγει το πλοίο για την Υδρα και δεν καταλάβαινε με τίποτα πόσο (μα πόσο) πολύ ντρεπόμουν.
  49. Μέχρι πριν από δυο χρόνια σιχαινόμουν το jogging.Μετά τον πρώτο μου αγώνα 5χλμ.,απόσταση που για μένα ήταν κάποτε αστρονομική,έχει αρχίσει να μου κολλάει το μικρόβιο και να κάνω σκέψεις του τύπου "όταν ο μικρός πάει σχολείο,θα πηγαίνω crispy πρωινά σαν κι αυτό για τρέξιμο".
  50. "Ευχαριστώ" την Κρίση που με έσπρωξε στην απόφαση να μετακομίσω στο εξοχικό μας.Ονειρο που το είχα από μικρή,αλλά δε νομίζω ότι θα πραγματοποιούσα ποτέ.Ακόμα δεν έχω καταλάβει πώς με έπεισε ο άντρας μου να αποκεντρωθούμε.Η ζωή μου άλλαξε ριζικά.
  51. Τα "FRIENDS" είναι η αγαπημένη μου σειρά.Εχω όλα τα dvd και ξέρω κάθε ατάκα απ' έξω.
  52. Με εντυπωσιάζει πόσο πολύ αγαπάω τα παιδιά των φιλενάδων μου by default, από τη μέρα γέννησής τους.
  53. Δυο μήνες πριν το γάμο μας έψαχνα σαν την τρελή να βρω νέο μέρος,γιατί εκεί που είχαμε κλείσει, μετά από απεργία πείνας του δημάρχου άνοιξε ξαφνικά για το κοινό.Τη μέρα του γάμου μου...και συγκεκριμένα την ώρα του μυστηρίου και μόνο στη νέα τοποθεσία που είχαμε κλείσει για το τραπέζι,έριξε ένα ξαφνικό μπουρίνι,με αποτέλεσμα τελικά να πάμε αλλού.Περάσαμε φανταστικά.Ηταν το πάρτυ της ζωής μου!
  54. Μου χει τύχει να διαβάσω κάποιους στίχους ή ν΄ακούσω μια όμορφη μελωδία,μια όμορφη φωνή να τραγουδάει,πράγματα που να μην έχουν να κάνουν με την οικογένειά μου και να αισθανθώ "τυχερή που ζω".Μου συνέβη πρόσφατα,ακούγοντας στο youtube τον Sean Connery ν' απαγγέλλει την "Ιθάκη".
  55. Δεν πιστεύω ιδιαίτερα στο μάτι,παρ' όλο που μου χει τύχει μια φορά ξαφνικά να νιώσω ένα απίστευτο βάρος και να μη μπορώ ν' αναπνεύσω και ξέρω ότι είχα υπάρξει επίκεντρο αρνητικού σχολιασμού.Σε καμία περίπτωση δεν πιστεύω στο ξεμάτιασμα,ειδικά το εξ' αποστάσεως.
  56. Είμαι βιβλιοφάγος.Τα βιβλιοπωλεία είναι η Disneyland μου.Τα θέλω όλαααα!!!
  57. Δε μου αρέσει καθόλου να ταξιδεύω με πλοίο.Στο αεροπλάνο βάλε με όσες ώρες θες.
  58. Ο άντρας μου είναι ο καλύτερός μου φίλος.Δε μου έχει περάσει ποτέ από το μυαλό ότι υπάρχει κάποιος άλλος πιο ταιριαστός για εμένα εκεί έξω.
  59. Σιχαίνομαι να ιδρώνω και γι' αυτό μου αρέσουν τ' αθλήματα μέσα σε νερό.
  60. Αγαπώ ρίγανη,βασιλικό και πάπρικα.



    Ουφ...Τώρα που τα πα και ξαλάφρωσα,να διαβάσω και τα υπόλοιπα δικά σας βρε κορίτσια,γιατί δεν έχω προλάβει να σας διαβάσω όλες!



Blogging tips