Η αλήθεια πίσω από μια ειδυλλιακή φωτογραφία!

Τις προάλλες μια φίλη περιέγραφε την αστεία πραγματικότητα,πίσω από μια φαινομενικά τέλεια φωτογραφία με τα παιδιά της.Γελώντας θυμήθηκα και τη δική μου αγαπημένη ανάρτηση Το Κίνημα του Αρακά και σήμερα τραβώντας κι εγώ μια φωτογραφία σκέφτηκα να τη μοιραστώ μαζί σου.
Η τέλεια φωτογραφία για ανάρτηση!





Το παιδάκι ζωγραφίζει χαρούμενο στον κήπο,παρέα με το σκυλάκι και το γατάκι του,ενώ η μαμά πίνει ανέμελα το καφεδάκι της.

Η εξοντωτική πραγματικότητα με διάστημα τη στιγμή της φωτογραφίας, -/+10 λεπτά:


  • Το παιδάκι έχει ζωγραφίσει ΤΑ ΠΑΝΤΑ εκτός από το χαρτί και το προστατευτικό πλαστικό που έβαλε η μαμά.Τις πλάκες,τα χέρια του,τα ρούχα του,το γατί...
  • Το γατί έχει δίλημμα, αν θα πιει το νερό με τις νερομπογιές ή το φραπεδάκι.Η μαμά προσποιείται ότι δεν το είδε να χώνει τελικά τη μουσούδα μέσα στο ποτήρι,γιατί για να καταφέρει να το φτιάξει της είχε βγει η πίστη.(Το παιδάκι είχε λουστεί με το αυγό που τελικά δεν του άρεσε κι ότι έπεφτε κάτω το έτρωγε ο σκύλος,ενώ εκείνη προσπαθούσε να κάνει γρήγορα τον καφέ για να βγουν στον κήπο,γιατί το γατί καθ' ότι ακόμα νεόφερτο,νιαούριζε σαν τρελό έξω γιατί ήθελε παρέα.)
  • Οι μύξες τρέχουν...Η μαμα τις σκουπίζει διαρκώς.
  • Το γατί θέλει χάδια,ο σκύλος ζηλεύει,θέλει κι αυτός χάδια.
  • Γίνεται χαμός από κουνούπια,η μαμά ανάβει φιδάκι.
  • Παράλληλα,προσπαθεί να βρει τα 3 νεογέννητα χελωνάκια που ανακάλυψαν προχθές,να τους δώσει μαρούλι κι όταν γυρίζει για δευτερόλεπτα την πλάτη της στο παιδάκι,αυτό έχει πιάσει τα τσόφλια αυγών που προορίζονταν για το κομπόστ.Του πλένει τα χέρια.
  • Το παιδάκι τελικά τα παρατάει μετά από 2 περίπου λεπτά "ζωγραφικής" και πάει πέρα δώθε στον κήπο, ψάχνοντας αμύγδαλα,όπου τα σπάει με κάτι κορτώνια και τα τρώει.Η μαμά τρέμει,αλλά επειδή είναι πολύ προσεκτικός και δεν έχει χτυπήσει ποτέ τα δάχτυλά του,τον αφήνει,τσεκάροντας μην είναι κανένα αμύγδαλο χαλασμένο.
  • Το παιδάκι χύνει το νερό της γάτας,πάει να γεμίσει πάλι το μπολάκι,γίνεται μούσκεμα.Δεν πειράζει,καλοκαίρι είναι...
  • Το παιδάκι πιάνει το ποδηλατάκι,κλαίει γιατί έχει φρακάρει,το βγάζει,το παρατάει,πιάνει το πατίνι,το παρατάει,πάει στα εργαλεία του μπαμπά,παίρνει τη μαγκούρα γιατί θέλει να κατεβάσει σύκα.(Δεν του αρέσουν τα σύκα...)
  • Καθώς κατάλαβες,μαμά και παιδάκι,βρίσκονται οπουδήποτε αλλού στον κήπο,εκτός από εκεί που καίει το φιδάκι...Τα κουνούπια τους κάνουν σουρωτήρια.
  • Μαμά διψάει.Πάνω-κάτω άλλη μια φορά τα σκαλιά.
  • Ανέφερα ότι η μύξα τρέχει ασταμάτητα;
  • Ο σκύλος θέλει να φάει απεγνωσμένα το φαγητό της γάτας κι εκείνη να δοκιμάσει το δικό του.Η μαμά φαντάζεται ότι δεν κάνει,πόσο μάλλον επειδή  τρώει ακόμα ειδική βρεφική γατοτροφή.
  • Το παιδάκι πιάνει το φιδάκι για τα κουνούπια,είναι το τελικό χτύπημα,η μαμά το μαζεύει να μπουν μέσα να του κάνει πριν το φαγητό κι ένα μπανάκι με θυμάρι να βοηθήσει στο αναπνευστικό του.
  • Ωσπου να το φτιάξει,το παιδάκι έχει κάνει κακά στην πάνα,το καθαρίζει,έχει ξετυλίξει το μισό ρολό της τουαλέτας,το μαζεύει,καταφέρνει να το βάλει μέσα στο μπάνιο,είναι πολύ ζεστό...πάλι είναι ζεστό...ακόμα πιο κρύο...(πολλές αναθυμιάσεις θα βγάλει το θυμάρι στους 20 βαθμούς...) 
  • Πάει να πάρει τον καφέ.Μα σ' αυτό το σκαλί δεν τον είχε αφήσει;Α...Να,εκεί, το ποτήρι μέσα στη γλάστρα κάτω από τις σκάλες,καφές και καλαμάκι πάνω στις πλάκες λίγο παραπέρα....Το γατί;Ο αέρας;Λίγο την ενδιαφέρει.Το αποτέλεσμα μετράει.Ζεν...Ζεν...Ζεν...Εισπνοή...Εκπνοή...
True Story,χωρίς λέξη υπερβολής.



Ευτυχώς ήρθε η ώρα του ύπνου και από την εξίσωση λείπει σήμερα κι ο μεγάλος αδελφός,οπότε η μαμά θα βρει λίγο χρόνο για να γράψει στο μπλογκάκι της,που τόσο της έχει λείψει.

Το γατί έξω νιαουρίζει.
Θέλει παρέα....

ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΑ:Ιούλιο μαζεύουμε Χαρούπια



Η αλήθεια να λέγεται...

Αυτό που απολαμβάνω πιο πολύ,είναι η διαδικασία της συγκομιδής.Γι' αυτό και στην ερώτηση της μαμάς μου "Τί θα τα κάνεις όλα αυτά τα χαρούπια;" δεν είχα κάποια σαφή απάντηση για την τύχη των θησαυρών μου.Γιατί αυτό το θυμόμουν. Κρατούσα στα χέρια μου ένα θησαυρό!

Είχα διαβάσει πολλά ενδιαφέροντα,μα πέρασε τόσος καιρός από τότε,που το μόνο που θυμόμουν ήταν ότι έπρεπε οπωσδήποτε να μαζέψω.Το ενδιαφέρον μου το πρωτοκίνησε πριν ενάμιση χρόνο η φίλη μου η Κωνσταντίνα που μοιράζεται την ίδια τρέλα μ' εμένα,ν' ανακαλύπτει τί κρύβει η φύση γύρω μας.

"Κρύβει"...Πόσο λάθος ρήμα.Είναι όλα εκεί,σε κοινή θέα,μόνο που δεν ξέρουμε πλέον να τ' αναγνωρίζουμε.Κι ας είναι θρεπτικά και θεραπευτικά κι ας έσωσαν ζωές στην κατοχή,όπως συνέβη με τα χαρούπια.Σε μια σελίδα διάβασα για κάποιον που έλεγε ότι είχαν μια Χαρουπιά στον κήπο,αλλά την ξερίζωσε ο παππούς του γιατί του θύμιζε την κατοχή.Δεν πέρασε από το μυαλό αυτού του παππού ότι θα μπορούσε να θρέψει κάποιο δισέγγονό του σε κάποια μελλοντική κατοχή...Η ότι αφού οφείλει τόσο πολλά σε αυτό το πανέμορφο δέντρο,μάλλον θα έπρεπε να το φροντίσει και όχι να το σκοτώσει.

Είχα βάλει στο μάτι ένα τεράστιο δέντρο σ' ένα οικόπεδο δίπλα στο σπίτι της μαμάς μου που πάντα το θαύμαζα και που από τις φωτογραφίες που είχα δει στο ίντερνετ υποψιαζόμουν πως ήταν Χαρουπιά.Για κάποιο λόγο νομίζαμε όμως ότι τα χαρούπια τα συλλέγουν το φθινόπωρο.Ετσι όταν θεώρησα ότι ήρθε η ώρα,συνειδητοποίησα ότι ήταν πλέον αργά.Τελικά διάβασα ότι τα συλλέγουν τέλος Ιουλίου (σε πιο ορεινές περιοχές,αργότερα) κι εδώ και καιρό κάθε φορά που περνούσα, παρακολουθούσα στενά και την πορεία των "φασολιών".

Ετσι προχθές,μέσα στη ντάλα,έκανα τον κομάντο,βρήκα ένα άνοιγμα στο φράχτη του έρημου κατά τ' άλλα οικοπέδου,έκανα τον κομάντο,αλλά τελικά μάζεψα κάμποσα.Αυτό που παρατήρησα όμως,είναι ότι είναι πιο μακριά και πιο λεπτά σε σχέση με αυτά της φυτεμένης Χαρουπιάς.Ετσι αν δεις να κυκλοφορεί κανένα βίντεο στο youtube με μια τρελή που μάζευε "κάτι καφέ φασόλια" έξω από κάτι H&M,εγώ ήμουν.(Η ίδια τρελή που πέρυσι το Μάιο μάζευε μούρα από τα δέντρα στον πεζόδρομο μπροστά από το σπίτι της και που φέτος δε μάζεψε ούτε ένα για δείγμα, γιατί οι εκπληκτικοί κηπουροί του δήμου αποφάσισαν να τα κλαδέψουν/πετσοκόψουν αφού είχαν πετάξει φύλλα!)Τα άτιμα τα πιο πολλά ήταν ψηλά,αλλά έφτασα μερικά.Δεν έχω ακόμα σαφή εικόνα αν τα άγρια μπορούν να χρησιμοποιηθούν,αλλά γιατί όχι.

Οσο για τη χρήση τους έκανα ένα ξεσκόνισμα στις γνώσεις μου.Δε θα κάτσω να κάνω μια ακόμα αντιγραφή του κόπου κάποιου άλλου.Είναι απίστευτα γελοίο αυτό που συμβαίνει στο διαδίκτυο.Το ίδιο κείμενο,να το διαβάζεις ξανά και ξανά,χωρίς να έχουν αλλάξει ούτε κόμμα.Με μια απλή αναζήτηση μπορείς να διαβάσεις πώς θα φτιάξεις ρόφημα (είναι πολύ ευχάριστο και γλυκό από μόνο του),χαρουπόμελο (με υφή σαν πετιμέζι),spread για το ψωμί σε αντικατάσταση της πραλίνας φουντουκιού,να το αλέσεις και να φτιάξεις χαρουπάλευρο που μπορεί ν' αντικαταστήσει το κακάο και τη σοκολάτα στα γλυκά σου,καθώς λέει ότι η γεύση μοιάζει(θα το δοκιμάζω οπωσδήποτε!)αλλά και αν σου αρέσει να μαθαίνεις  για την προέλευση και την ετοιμολογία των λέξεων, να μάθεις από που τέλος πάντων βγήκε η λέξη "καράτι",η μονάδα μέτρησης του χρυσού!

Summer Camp με το Σχολείο του Δάσους "Πευκίτες"




Ποικιλία στις αντιδράσεις ομολογώ δεν υπήρξε…

-Είσαι τρελή!
-Πού θα τρέχεις εκεί πάνω;!
-Εγώ δεν θα το έκανα με τίποτα!(αγαπημένο)
-Τι θα κάνετε τόσες ώρες με το μικρό;
-Τίποτα πιο κοντά σας δε βρήκες;


Απολογισμός των 2 εβδομάδων που πέρασαν από πρακτικής απόψεως:
Πάνω από 1200χλμ μέσα στο λιοπύρι…
Πολλά διόδια της Αττικής Οδού και ένα του Καπανδριτίου γιατί μέσα στην κούραση και την αγωνία να φτάσω πριν κοιμηθεί το μικρό(το κόλπο είναι,το ταΐζει corn flakes ο μεγάλος και του κάνει αστεία)
Πολλή κούραση…
Και…;
Αξιζε ο κόπος;

(Ω μα πόσο βροντερό) 
ΝΑΙ!!!!!!

Το μόνιμο παράπονό μου είναι πως ότι κι αν κάνω ( και κάνω διάφορα ευφάνταστα),ο γιός μου δε δείχνει ποτέ ενθουσιασμό.(Με εξαίρεση το Πάρτυ Πειρατών για το οποίο δεν έχω αξιωθεί ακόμα να γράψω).Ευχαριστιέται,αλλά το πόσο,το καταλαβαίνω συνήθως εξασθενημένα από τις περιγραφές που κάνει μετά στις γιαγιάδες του.

Την αντίδραση λοιπόν το πρώτο μεσημέρι που πήγα να τον πάρω να με υποδεχθεί λέγοντας
"Ηταν φανταστικά!!!Θα έρθουμε και την επόμενη εβδομάδα",ομολογώ ότι δεν την περίμενα.

Τί στο καλό κάναμε λοιπόν το τελευταίο 2βδόμαδο;

Ο Λοχαγός,μαζί με μια χούφτα παιδάκια,συμμετείχε στο 

Αυτό το σχολείο λοιπόν θα μπορούσε να ονομάζεται και 
«Η Φρίκη της Ελληνίδας Μάνας».

Κατά βάση είναι ένα νηπιαγωγείο,στο οποίο τα παιδιά κατά τη διάρκεια όλης της σχολικής σαιζόν,περνούν τις μέρες τους έξω στο δάσος,(όλη μέρα-κάθε μέρα)δίπλα σε ένα ποτάμι,σκαρφαλώνοντας στα δέντρα,παίζοντας με χώματα και λάσπες,εξερευνώντας.
Ναι και όταν έχει κρύο.
Και όταν βρέχει.
Και όταν χιονίζει.
Και όταν φυσά ο βοριάς απ το σπασμένο σου το τζάμι.
Και τα παιδάκια αυτά επιβιώνουν σου λέει!
Και είναι (πιο;) υγιή.
Και είναι σίγουρα τόσο ευτυχισμένα…

Γιατί το μότο τους είναι:

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΚΟΣ ΚΑΙΡΟΣ,ΜΟΝΟ ΚΑΚΟ ΝΤΥΣΙΜΟ.

Για μεγαλύτερα παιδιά,υπάρχει πρόγραμμα τα Σαββατοκύριακα,ενώ για μικρότερα συγκεκριμένες μέρες της εβδομάδας..

Δυστυχώς εμάς μας πέφτει ,όπως προείπα,πολύ (πολύυυυ) μακριά,έτσι και ο μικρός μου ο γιος θα πάει σε ένα στεγασμένο νήπιο,όπου θα κάνω το σταυρό μου να μην πέσει πάλι σε δασκάλες που δε θα τα βγάζουν διάλειμμα γιατί  έβρεχε πριν 2 μέρες και το δάπεδο έχει κρατήσει υγρασία ή ναι σήμερα είχε χαρά θεού αλλά ήταν ζωηρά και δεν είχαν τελειώσει  την εργασία τους.Η ιστορία δεν είναι φανταστική…Βασίζεται σε πραγματικά (χλωμά) πρόσωπα και καταστάσεις σε παιδάκια (δυστυχώς τα δικά μας)  προνηπίου.

Κατάλαβες τώρα γιατί αναγκάζομαι εγώ καλοκαιριάτικο να τρώω το χρόνο μου και το χρήμα που δε μου περισσεύει στους δρόμους…;!
Δεν είμαι καμιά μαζόχα.
Να προσφέρω στα παιδιά μου τα αυτονόητα πασχίζω.

Στο θέμα μας!

Αυτά που έκανεαν εντύπωση σε εμένα ήταν

  • πως με μια μικρή καθοδήγηση από τις παιδαγωγούς,οι ιδέες έρχονταν από τα ίδια τα παιδιά.
  • πως είδα πως τους πέρασε το μήνυμα πως δεν είναι «κακό να χτίζεις στην άμμο παλάτια».Η φύση είναι για να δημιουργούμε,να μας τα χαλάει και αυτό να μας δίνει ιδέες να δημιουργούμε εκ νέου.
  • πως εκτός από το χιλιοειπωμένο μήνυμα ότι δεν πετάμε τα σκουπίδια μας στο δάσος,τους πέρασε και το μήνυμα ότι χρησιμοποιούμε τα σκουπίδια των άλλων για να δημιουργήσουμε κάτι.
Στη Σταμάτα,σε ένα χώρο που δυστυχώς δάσος πλέον δεν το λες ακριβώς,με πανέμορφα πλατάνια κοντά στο ποταμάκι,γύρω γύρω θάμνους,διάσπαρτα πεύκα και πολλά "μπεμπάκια" πευκάκια που προσπαθούν να δημιουργήσουν και πάλι το δάσος που πριν χρόνια κάποιοι έκαψαν,Κοιτάς γύρω σου και σκέφτεσαι «Μα τι θα κάνουν εδώ;»

Και μετά την πρώτη μέρα,τρέχει και σε οδηγεί στο Προϊστορικό Χωριό με την Ινδιάνικη Καλύβα από Χόρτα (επίτευγμα των παιδιών της προηγούμενης περιόδου), που για να φτάσεις περνάς πρώτα το Μεγάλο Τύμπανο (εσύ βλέπεις ένα σκουριασμένο βαρέλι κι ένα κλαδί),στρίβεις στο Βράχο της Αλεπούς,περνάς τη Φωλιά της Αλεπούς,με σχετική δυσκολία κρατάς ταχύτητα ακολουθώντας το "κατσίκι" καθώς κατεβαίνετε τα βραχάκια,κρατάτε το σχοινί για να περάσετε στην «απέναντι όχθη» και τον βλέπεις να σκαρφαλώνει στο Θρόνο του Βασιλιά,ενώ αναρωτιέσαι καθώς το κοιτάς με βαθιά ικανοποίηση «ποιος είσαι εξωγήινε και τι έκανες στο γιο μου;!»

Κατά τα τ’ άλλα από αυτά που έμαθα,
από ένα παιδί που στην ερώτηση "Τι κάνατε σήμερα στο σχολείο,9 στις 10 φορές όλα αυτά τα χρόνια μετά από μια σιωπή που κοντεύεις να αποκοιμηθείς η απάντηση είναι "δε θυμάμαι",
οι μέρες του πέρασαν κάπως έτσι:

   
Επαιξε:
ανέμελα στο δάσος,
σκαρφαλώνοντας στα δέντρα και στα βράχια,
βουτώντας στο ποταμάκι,
σε μια λιμνούλα με 3 μιρκούς καταρράκτες,
πότε με παπούτσια και πότε ξυπόλητος,
κάνοντας κούνια με ένα σχοινί κρεμασμένο από ένα πλάτανο.

Διασκέδασε:
Ακούγοντας παραμύθια κάτω από τα πλατάνια,
Φορώντας φτερά και παριστάνοντας την κουκουβάγια στο θεατρικό που «ανέβασαν»

Είδε:
φωλιά αλεπούς ,
Νερόφιδοοοοοο (ήταν τέλειοοοοοο,ήταν τόσο μεγάλο,δεν πρόλαβα να δω καλά το κεφάλι του,πήγε φρρρρρρ)
κακά νυφίτσας,
πατημασιές μιρκών ζώων,
«αρχαίο» λατομείο
βατράχι

Εφτιαξε:
Γέφυρα από ξύλα και λάσπη που με αγωνία περίμενε να δει την επόμενη μέρα αν θα είναι γερή όταν στεγνώσει,
Πιτούλες να τις φάει η αλεπού,
καλύβα από ξύλα(που τελικά ήταν το φαρμακείο τους και δεν είχε «ζαρντινιέρα» όπως η καλαμένια καλύβα των προηγούμενων παιδιών),
άλλη καλύβα από πέτρες και λάσπη,
αυτοσχέδιες σχεδίες από κορμούς δέντρων που απ ότι κατάλαβα είχαν ολόκληρη επιχείρηση για να τους ξεμπλοκάρουν από κάτι δέντρα που τους είχε σφηνώσει η νεροποντή της προηγούμενης εβδομάδας,
mini σχεδία που επιπλέει δώρο για τα γενέθλια της γιαγιάς,
γύψινα ζωάκια,
τραπέζι από μια πεταμένη παλέτα και ξύλα,γιατί εξαφανίστηκε το προηγούμενο που είχαν ,
«αυλό του Πάνα» από καλάμια

Μου κουβάλησε στο σπίτι:
Ενα σωρό σαβούρα και κοτρώνια για να κάνει και μόνος του κατασκευές


Μέσα στις δυο αυτές εβδομάδες:
είδα να αναπτύσσεται η φαντασία του και η αλληλεπίδρασή του με το περιβάλλον,παρόλο που πρόκειται για ένα παιδί που βρίσκεται και με εμάς συχνά στη φύση.


Οι γονείς παραλαμβάναμε κάθε μεσημέρι παιδιά:

γεμάτα ενθουσιασμό,
πότε με ρούχα και πότε μισόγυμνα,
πότε στεγνά και πότε μούσκεμα,
πάντα μα πάντα ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΧΩΜΑΤΑ!


Τι άλλο να ζητήσουμε;!



Οσο για εμένα και τον Ταρζάνη,που ήθελε κι αυτός ο καημένος κάθε μέρα να μείνει μαζί με τα παιδάκια,μπορεί να ταλαιπωρηθήκαμε λίγο,αλλά δεν τα περάσαμε κι άσχημα…






Παραμυθοπαράσταση-Βίωμα στο Δάσος.




"Τα παλιά τα χρόνια όλες τις εποχές, μα και όλες τις στιγμές, οι άνθρωποι μαζεύονταν γύρω από μια φωτιά και αφηγούνταν ιστορίες και παραμύθια κι έτσι μοιράζονταν τον πόνο τους, τη στεναχώρια τους, τη χαρά τους, μα και τα όνειρά τους. Έτσι ενδυνάμωναν τις σχέσεις τους, μα και ενεργοποιούσαν την πίστη τους για εκείνο που φάνταζε αδύνατο. Έτσι αφουγκράζονταν καλύτερα και βαθύτερα τη ψυχή τους και εμψυχώνονταν να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους, να μην παραιτηθούν μπρος το φόβο της αποτυχίας, μπρος το φόβο του αγνώστου ή του απροσδόκητου."
  
Aπό το δελτίο τύπου-πρόσκληση των Πευκιτών,για τη μαγική βραδιά που περάσαμε.



Παρακολουθήσαμε την Παραμυθοπαράσταση

"ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΜΕΡΟΣ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ"

με την εκπληκτική Ζωή ΝΙκητάκη που μας ταξίδεψε με τη μυστηριακή φωνή της,σε μονοπάτια της ψυχής μας. 

Προσωπικά δεν την είχα ξανακούσει,αλλά η αφήγησή της ήταν μοναδική!
Ψάξε αφηγήσεις της στο διαδίκτυο,με τον τίτλο
“ΤΟ ΟΝΕΙΡΟΔΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ” 


Φυσικά συνέβαλε και το περιβάλλον στη μαγεία της αφήγησης που τόσο μας καθήλωσε...
Το δάσος-σπίτι του Σχολείου του Δάσους των Πευκιτών,με τα φιλόξενα
"καθίσματα" ...



και τα βατραχάκια που για κάποιο λόγο ξεσηκώνονταν κι αυτά,κάθε φορά που η αφηγήτριά μας χτυπούσε το τύμπανό της.

Περισσότερα για τις εμπειρίες μας κοντά στους Πευκίτες,στο άμεσο μέλλον!

ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΑ:Μαζεύουμε Κρίταμο




Μ' έχασες,ε;
Κι εγώ μ' έχω χάσει η αλήθεια είναι.
Εμ, δεν ανακάλυψα το blogging όταν ήμουν ελεύθερη κι ωραία.
Θα μου πεις τότε δεν θα το έλεγαν paiziko...κι ότι στρατολογήθηκα μικρή μικρή..
Τέλος πάντων να μαι για μια σύντομη αναρτησούλα...
Χίλιες δυο δουλειές έχω,αλλά μου έχει λέιψει...
Και δε μου πάει καρδιά να μη μιλήσω ανοιχτά για τον έρωτά μου!!!


Πέρυσι,να κοντεύει σχεδόν ένας χρόνος τώρα,γνωριστήκαμε για πρώτη φορά στη Σκύρο.
Ερωτας με την πρώτη...μπουκιά.
Από τότε έχουμε μια σχέση που στηρίζεται στα πιο αρχέγονα ένστικτα του ανθρωπίνου είδους...

"Σε αγαπώ,για αυτό θα σε...φάω!"

Δεν είμαι σίγουρη ότι εκτιμά ιδιαίτερα τη σχέση μας,αλλά απ' την άλλη απ' το να ζεις μια ζωή στην αφάνεια και να περνάς απαρατήρητος,δεν είναι καλύτερη η αγάπη που του προσφέρω;!

Αγόρασα το λοιπόνε ένα βαζάκι,το πήρα μαζί πίσω στο σπίτι κ το έτρωγα τσιγγούνικα κι ευλαβικά,(αποφεύγοντας διακριτικά να το μοιράζομαι).
Λίγο καιρό μετά,κάνοντας βόλτα στην παραλία...
μα...
είναι δυνατόν...;
Να τολμήσω να το ελπίσω...;
Φωτογραφία και βουρ στο σπίτι,στο ίντερνετ για σύγκριση και ταυτοποίηση.
Ναααααιιιιιιι!
Ηταν Κρίταμοοοοο!!!

Προς απογοήτευσή μου διάβασα ότι το μαζεύουμε το Μάιο,πριν ανθίσει,γιατί αλλιώς είναι πολύ πικρό.
Εκανα σχεδόν ένα χρόνο υπομονή κι επιτέλους έφτασε η εποχή.

Σήμερα ξεχύθηκα και μάζεψα αρκετό και το έβαλα σε άλμη.
Φυτρώνει πάνω σε βραχώδεις ακτές,όπως και η κάπαρη.

Ελπίζω να πετύχει.

Κι έτσι ωμό βέβαια που το δοκίμασα ,πάλι το αγαπώ.

Απογειώνει τη χωριάτικη σου λέω!!!

Και σε πατατοσαλάτα σου λέει ταιριάζει.Φυσικά,δεν το χα σκεφτεί.Οπου πάει η κάπαρη,ταιριάζει και αυτό.Είναι της ίδιας γευστικής...συνομοταξίας.

Στο ίντερνετ κυκλοφορούν διάφορες συνταγές συντήρησης στην άλμη.
Τα βασικά συστατικά είναι νερό,ξύδι κι αλάτι.Οι περισσότεροι το ζεματούν για 
1-2 λεπτά και κάποιοι βάζουν λάδι,κάποιοι όχι.Εγώ έβαλα λίγο ελαιόλαδο από πάνω για καλύτερη συντήρηση.

Αυτό που διάβασα κάπου και θέλω να το δοκιμάσω οπωσδήποτε,είναι ότι μπορεί κανείς να το αποξηράνει,και τα νέα άνθη,να το τρίψει και να φτιάξει υποκατάστατο αλατιού για τις σαλάτες.
Ακούγεται πραγματικά πολύ ενδιαφέρον.
Θα το δοκιμάσω και θα επανέλθω!

Πολύ ενδιαφέρον άρθρο με τις ιδιότητες και την αναφορά πώς φτιάχνουμε το αλάτι,θα διαβάσεις εδώ.
Να δεις και καμια φωτό της προκοπής.Η δική μου με το βαζάκι είναι άθλια,αλλά αν περίμενες να βγάλω καλή με το φως,ανάρτηση για να ξαναπρολάβω θα έβλεπες σε κανα μήνα που είναι η σειρά να ξεχυθείς για το Βάλσαμο. 

ΠΡΩΙΝΟ ΧΩΡΙΣ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΑ & ΑΥΓΑ





Παρ' όλη τη μεγάλη μου αγάπη για τα γαλακτοκομικά,όπως έχω γράψει στο παρελθόν,μετά από πολύ διάβασμα (ΠΟΛΎ...!!!),προσπαθώ να ελαττώσω τις ημερήσιες μερίδες μας.

Φυσικά,τη μεγαλύτερη δυσκολία την αντιμετωπίζω με το πρωινό.
Τί να φάμε γιατρέ μου αφού θέλουμε να αποφύγουμε γαλακτοκομικά και αυγά...;(Παρεπιπτόντως ΑΡΝΟΥΜΑΙ να γράψω τα αυγά με "β"!!!Οπως έλεγε και μια δασκάλα μου,τα αυγά με "β" είναι κλούβια!)

Δε γίνεται λοιπόν κάθε μέρα να τη βγάζουμε με ψωμί και μέλι...


Σκέφτηκα ότι μπορώ να βρω καμιά ιδέα σε vegan blogs.Ούτε κι εκεί δεν ικανοποιήθηκα εντελώς.Τα βασικότερα προβλήματα που αντιμετώπισα  είναι τα εξής:
  • Χρησιμοποιούν περίεργα (βλ.και πανάκριβα) υλικά.
  • Λόγω του ότι έχουν ανάγκη από θερμίδες,χρησιμοποιούν σε μεγάλο βαθμό υλικά πολύ θρεπτικά όπως μπανάνα,φυστικοβούτυρο,ξηρούς καρπούς,αποξηραμένα φρούτα,που αν τα προσθέσω όλα αυτά στο καθημερινό μας διατροφολόγιο,θα πάρουμε 5 κιλά ο καθένας.
  • Πρωί πρωί με την τσίμπλα στο μάτι κι έχοντας να στείλω έναν ψηλό στη δουλειά,ένα κοντύτερο στο σχολείο κι έναν ακόμα πιο κοντό να τον κρατήσω σπίτι,δε μπορώ να κάθομαι να μαγειρεύω γκουρμεδιές στην κουζίνα.

Είμαι ακόμα στο ψάξιμο,αλλά πλέον πατώντας σε κάποιες συνταγές,έχω φέρει κάποιες εναλλακτικές όσο μπορώ στα μέτρα μας.
Είμαι βέβαια και τυχερή,γιατί όλα τα αντράκια μου τρώνε τα πάντα.




ΚΡΕΜΑ ΚΑΚΑΟ

Στη βασική φρουτόκρεμα μπανάνα-αβοκάντο που και από μόνη της είναι πεντανόστιμη και γλυκιά προσθέτω προαιρετικά λίγο κακάο (η ποσότητα είναι θέμα γούστου) και μια χούφτα σπανάκι.Ναι το ξέρω,το σπανάκι ακούγεται άσχετο,αλλά δοκίμασέ το!Ειδικά αν έχεις παιδιά που δεν τρώνε φρούτα και λαχανικά,είναι η τέλεια λύση,αρκεί να μη σε δουν την ώρα που το ετοιμάζεις.Και πες τους εσύ ότι είναι κρέμα σοκολάτα.



ΠΙΤΑΚΙΑ ΜΗΛΟΥ ΒΡΩΜΗΣ(φωτο 2)

Οι vegan χρησιμοποιούν στις συνταγές τους το λιναρόσπορο αντί για αυγό.Ετσι σκέφτηκα να δοκιμάσω να φτιάξω "κρέπες" μήλου-βρώμης και να δέσω τα υλικά με λιναρόσπορο.
Χτύπησα 1/4 κούπας λιναρόσπορο και μετά προσέθεσα στο multi 1μιση μήλο,1 κούπα βρώμη και κανέλα.Οι ποσότητες δεν είναι δεσμευτικές,απλά μια φορά που αναλογικά έβαλα λίγο λιναρόσπορο,ο χυλός δεν έδεσε καλά και δε μπορούσα να αναποδογυρίσω τα πιτάκια στο τηγάνι...Τα τρώμε τόσο σκέτα,όσο και με μέλι ή maple syrup.



ΨΩΜΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙΚΟ ΦΥΣΤΙΚΟΒΟΥΤΥΡΟ (βούτυρο αμυγδάλου ή ταχίνι)

Εσύ το ήξερες ότι αν χτυπήσεις αρκετή ώρα στο multi τους ξηρούς καρπούς αποκτούν κρεμώδη υφή,όπως το ταχίνι?Επειδή δεν έχω δυνατό μίξερ,το δοκίμασα με ένα κεσεδάκι (450γρ) brazilian nuts που είναι μαλακοί και πέτυχε!(φωτό 2)Σε επόμενες φάσεις θα ήθελα να το δοκιμάσω με κάσιους αλλά και με αμύγδαλα,που δεν είναι και τόσο παχυντικά,αλλά θα πρέπει να δανειστώ πιο δυνατό μηχάνημα.
Αποθήκευσα το "βούτυρο" σε ένα αποστειρωμένο βαζάκι (έβρασα 5' στο βαζάκι σε νερό).

Είναι πεντανόστιμο άλειμμα τόσο μόνο του όσο και με μέλι και σε κρατάει πολύ!


Φαντάζομαι πως αν βάλει κανείς και μια κουταλιά του γλυκού κακάο θα το απογειώσει.

BIRCHER ΜΟΥΣΛΙ

Στη βασική του βερσιόν,αποφεύγω εντελώς το γάλα,ακόμα και το φυτικό,χρησιμοποιώντας για βάση αυτή τη φρουτόκρεμα βρασμένου μήλου.Αντί για αποξηραμένα δαμάσκηνα,μπορείς να βάλεις ότι άλλο αποξηραμένο φρούτο θές, σύκο, χουρμά, σταφίδες,βερίκοκο.Ο λόγος που τα βάζουμε είναι για να γίνει ακόμα πιο γλυκειά, αλλά μπορούμε να μη βάλουμε και τίποτα.Επίσης κάποιες φορές βράζω και αχλάδι μαζί.
Το καλό αν βράσεις τα φρούτα είναι ότι χωρίς να χάνονται τα πολύτιμα στοιχεία τους,γίνονται ποιο γλυκά και με τα φυσικά σάκχαρά τους μπορούν να διατηρηθούν στο ψυγείο για μέρες.Δεν ξέρω πόσες,δεν τα έχω χρησιμοποιήσει πάνω από 3.
Επίσης αν κάποιος έχει τρομερή στενότητα χρόνου,μπορεί να βράσει μια μεγάλη ποσότητα και να καταψύξει ξεχωριστά μέσα σε παγοκύστες,τόσο την κρέμα,όσο και τον χυμό.Πάλι δεν χάνονται οι βιταμίνες.

Εχοντας λοιπόν τη βάση μας,οι δυνατότητες είναι απεριόριστες,ανάλογα τα γούστα.

Σε μεγάλο μπολ ή ατομικά ποτήρια προσθέτουμε από το προηγούμενο βράδυ με τη σειρά όποια από τα υλικά μας αρέσουν :
  • βρώμη
  • τη φρουτόκρεμα
  • ψιλοκομμένα φρούτα εποχής 
  • θρυμματισμένους ξηρούς καρπούς (καρύδια,φουντούκια,αμύγδαλα,φυστίκια κ.α.)
  • σπόρια (ηλιόσπορους,κολοκυθόσπορους,λιναρόσπορους)
  • Ανάλογα με το πόσο υγρό το θέλουμε προσθέτουμε λίγο νερό ή το χυμό από τα βρασμένα μήλα
  • κανέλα
Τώρα που ανοίγει ο καιρός,έρχονται και πιο ενδιαφέρουσες επιλογές φρούτων,γιατί το χειμώνα είμαστε αρκετά περιορισμένοι.


 ΜΟΥΣΛΙ ΜΕ ΣΠΟΡΟΥΣ CHIA(φωτο1)

Με μεγάλη επιφύλαξη για το αποτέλεσμα έριξα την Κυριακή το βράδυ σε ένα ποτήρι:

  • Λιγότερο από 1/4 της κούπας σπόρους chia 
  • Μια κούπα γάλα καρύδας ( ή οποιοδήποτε φυτικό γάλα)
  • Ψιλοκομμένα μήλα
  • Κανέλα
Το αποτέλεσμα τη Δευτέρα το πρωί με εξέπληξε πραγματικά.Το ενέκρινε και το υπόλοιπο "παιζικό",όπου τους προσέθεσα και καρύδια και ηλιόσπορους.

Κράτησα λίγο γάλα για να επαναλάβω τη συνταγή μέσα στην εβδομαδα και το υπόλοιπο το έβαλα σε παγοκύστες στην κατάψυξη για μελλοντική χρήση.


ΣΠΙΤΙΚΕΣ ΜΠΑΡΕΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΩΝ (χωρις ζάχαρη,χωρίς ψήσιμο)

The sky is the limit που λένε και οι φίλοι μας οι Αγγλοι όσον αφορά τις επιλογές.

Σου γράφω πώς τις έφτιαξα εγώ και βγήκαν φανταστικές.Οι αναλογίες είναι στο περίπου,γιατί στην πορεία ότι μου φαινόταν λίγο,προσέθετα κι άλλο.

  • 1 βαζάκι (300γρ) ταχίνι ή άλλο σπιτικό φυστικοβούτυρο.
  • Σχεδόν 3/4 από το βάζο μέλι(του κιλού)
  • 250γρ βρώμη
  • Ξηρούς καρπούς.Λίγο παραπάνω από χούφτα από καρύδια, αμύγδαλα, φουντούκια,κάσιους, φυστίκια Αιγίνης.Ολα εκτός από τα Αιγίνης τα χτύπησα  δυο φορές στο multi για να γίνουν πιο μικρά κομμάτια.
  • Σπόρια:Ηλιόσπορους,λιναρόσπορους,κολοκυθόσπορους
  • Αποξηραμένα φρούτα:coji,σύκα,cranberries (ξέχασα χουρμάδες)

Ελιωσα το μέλι 30" στο micro ( εναλλακτικά με μπεν μαρί) και το ανακάτεψα σε μια κατσαρόλα με το ταχίνι.(Βαθύ,μεγάλο μπολ χρειάζεται στην ουσία,απλά δεν έχω).Επειτα έριξα τα υπόλοιπα υλικά και ανακάτεψα.

Εντυσα ένα ταψί(το συγκεκριμένο έχει εσωτερική διάσταση 43Χ29,για να έχεις μια εικόνα.Αν είσαι μάλιστα και γνώστης,θα καταλάβεις ότι κατά τ' άλλα είναι παντελώς άχρηστο,γιατί δε χωράει στο φούρνο...αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία) με μεμβράνη,έχυσα το μείγμα,το ίσιωσα όσο μπορούσα με μια σπάτουλα,κάλυψα κι από πάνω με μεμβράνη και με ένα δίσκο το πάτησα πάλι από πάνω για να μοιραστεί ισομερώς.

Το έβαλα στο ψυγείο και μετά όταν πάγωσε (δεν ξέρω πόση ώρα χρειάστηκε,εγώ ασχολήθηκα μετά από ώρες μαζί του) το έκοψα σε μικρές μεριδούλες γύρω στα 4 δάχτυλα,τις οποίες τύλιξα ξεχωριστά με μεμβράνη.

Τις έχουμε στο ψυγείο και είναι πολύ πρακτικές για γρήγορο πρωινό,δεκατιανό στο σχολείο ή ενδιάμεση λιγούρα.Είναι απίστευτο το πόσο χορταστικές είναι και σε κρατάνε χορτάτο για ώρες.
Απλά όταν μένουν ώρα εκτός ψυγείου μαλακώνουν.Φαντάζομαι το καλοκαίρι θα είναι ακόμα χειρότερα.

Προσοχή όλα αυτά τα υλικά είναι υψηλής θερμιδικής αξίας και γι' αυτό,παρ' όλο που θες να φας 3-4 μπαρούλες (ή και όλο το ταψί) στην καθισιά σου,χρειάζεται αυτοσυγκράτηση.

ΚΡΕΠΕΣ(με ότι τραβάει η όρεξή σου)

2 κούπες αλεύρι
4 κουταλιές σούπας καλαμποκέλαιο
2μιση κούπες ανθρακούχο νερό (σόδα) κρύο απ' το ψυγείο
1 κουταλιά του γλυκού ζάχαρη
1/2 κουταλιά του γλυκού αλάτι

Τα χτυπάω όλα στο μίξερ ώσπου να γίνει ένας αραιός χυλός,όχι πάνω από 1'.
Αφήνω το μείγμα 30' στο ψυγείο και μετά μπορώ να φτιάξω τις κρέπες.







Transformers Bumblebee diy Costume




Τώρα,2 μέρες πριν τελειώσει η Αποκριά,δεν έχει και πολύ νόημα να γράψω αναλυτικά για το πως τη φτιάξαμε...
Του χρόνου θα γράψω έγκαιρα μια αναλυτική ανάρτηση με τις φωτογραφίες.

Αυτή όμως είναι η στολή του μεγάλου μας,που τη φτιάξαμε και οι 3 με πολύ μεράκι και του χάρισε σήμερα
 στιγμές περηφάνιας...
στιγμές να τις θυμάται μια ζωή...
κι ένα μάθημα,πως για να ανταμειφθείς πρέπει να κοπιάσεις...
καθώς κέρδισε το βραβείο καλύτερης στολής στο σχολείο του.



Να μη σου τύχει να το συναντήσεις στο δρόμο σου : )





Light και πεντανόστιμο βραδινό με βάση το Κολοκύθι


Ουφ,τί θα φάμε πάλι το βράδυ...;
Πάλι τυριά,ψωμιά,τοστ,πίτες...;

Κάποιες φορές θέλουμε κάτι διαφορετικό.

Την προηγούμενη εβδομάδα τους έφτιαξα βραδινό που έγλυφαν τα δάχτυλά τους,με βάση το κολοκύθι.

Επειδή είχα και στρογγυλά και μακρουλά,δοκίμασα δυο διαφορετικές ιδέες.

Είχα δει κάποτε ότι μπορεί κανείς να φτιάξει πιτσάκια,όπου αντί για ζύμη,να βάλει κολοκύθι.
Εκοψα λοιπόν 2 στρογγυλά κολοκύθια σε χοντρές ροδέλες,έβαλα σπιτική σάλτσα ντομάτας που έχω πάντα ετοιμοπόλεμη σε μεριδούλες στην κατάψυξη,ψιλόκοψα 2 φέτες βραστή γαλοπούλα και από πάνω έριξα λίγο τυρί τριμμένο.

Επίσης έφτιαξα και βαρκούλες από κολοκύθι.
Εκοψα τα κολοκύθια στη μέση και έβγαλα λίγη από την ψίχα .
Τη χτύπησα στο multi μαζί με λίγη κόκκινη πιπεριά,μια χούφτα βρώμη,ελάχιστο τριμμένο κίτρινο τυρί,λίγο μάραθο που έκοψα από τον κήπο και λίγο μείγμα μπαχαρικών Aromat.
Κοινώς χτύπησα ότι μου κατέβηκε στο κεφάλι εκείνη τη στιγμή.
Η ιδέα μπορεί να εφαρμοστεί με διάφορους συνδυασμούς. 

Τα έψησα όλα στο φούρνο για 15' περίπου.

Τρώγονται μια χαρά και την επόμενη μέρα.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΑ: Κατασκευάζουμε Χαρταετό! Αναλυτικές Οδηγίες






Την προηγούμενη Κυριακή πήραμε μέρος σε ένα παιδικό εργαστήρι κατασκευής Χαρταετού.
Παιδιά και μεγάλοι το διασκεδάσαμε πολύ και ανυπομονούμε να  πετάξουμε το «αριστούργημά» μας την Καθαρά Δευτέρα.


Εχουν βρεθεί,λέει,αγγειογραφίες του 4ου αι. π.Χ. όπου αναπαριστούν πέταγμα αετού!!!
Ο μαθηματικός Αρχύτας έκανε μελέτες πάνω στην πτήση αετού,τις οποίες αργότερα συμβουλεύτηκε ο Γαλιλαίος.

Δεν είναι φυσικά τυχαία η ανάμειξη μαθηματικού στην κατασκευή χαρταετού.Για να είναι καλά ζυγισμένος και να μπορέσει να πετάξει,τα μαθηματικά παίζουν κυρίαρχο ρόλο.

Είναι μια πολύ καλή ευκαιρία λοιπόν,να δουν μεγαλύτεροι μαθητές πως εφαρμόζονται τα μαθηματικά στην πράξη,διασκεδάζοντας.

ΥΛΙΚΑ

                         3 ξύλινα ελαφριά πηχάκια/καλάμια (τα δικά μας ήταν 70cm)
καρφάκι
σπάγκος
χαρτί γλασέ
κόλλα + πινέλο
χαρτιά για την ουρά
ψαλίδι
σουγιάς/μαχαίρι


  • Στα άκρα από κάθε πηχάκι(γύρω στο ένα εκατοστό πιο μέσα) κάνουμε με ένα σουγιά δυο μικρές,βαθιές εγκοπές,για να μπορέσουμε να στηρίξουμε μετά το σπάγκο.
  • Ενώνουμε τα 3 ξύλα με ένα καρφάκι στη μέση.Παλιά χρησιμοποιούσαν καλάμια,γιατί το καλάμι εκτός του ότι είναι ελαφρύ,μπορεί κανείς πολύ εύκολα να το ανοίξει στα 2 και να έχει 2 ίσα κομμάτια.




Τώρα ήρθε η ώρα να στερεώσουμε γύρω γύρω τον σπάγκο.
Εδώ θέλει ιδιαίτερη προσοχή.


  • Η κάθε πλευρά του 6γώνου,πρέπει να είναι ίση με την ακτίνα του.Στηρίζουμε λοιπόν το σπάγκο με ένα κόμπο στην άκρη ενός ξύλου,χρησιμοποιώντας τις εγκοπές που φτιάξαμε νωρίτερα (Εικ 1).Παίρνουμε την άλλη άκρη του σπάγκου και μετράμε μήκος μέχρι το κεντρικό μας καρφάκι.Στη συνέχεια σε αυτό το μήκος.στηρίζουμε τον σπάγκο στο διπλανό ξύλο,τυλίγοντάς τον μια φορά γύρω από την εγκοπή.Ξαναμετράμε απόσταση μέχρι το καρφάκι και συνεχίζουμε ομοίως μέχρι να ενώσουμε όλες τις πλευρές του χαρταετού.Λίγο προσοχή,ο σπάγκος καλύτερα να τυλίγεται σε κάθε ξύλο με την ίδια φορά (π.χ. από πάνω προς τα κάτω και αριστερόστροφα),για να βρίσκεται μετά από μία πλευρά που θα κολληθεί και το χαρτί.Εμείς δεν το κάναμε έτσι,γιατί το σκεφτήκαμε κατόπιν εορτής.




Εμάς για μεγαλύτερη ευκολία ,για να μην κουνιούνται πολύ τα ξύλα,μας έδωσαν και ένα «αλφάδι».Σε ένα μικρό ξύλο είχαν στηρίξει 4 καρφάκια σε ορθογώνιο σχήμα.Και χωρίς αυτό πάντως γίνεται δουλειά αρκετά εύκολα.



Ηρθε η ώρα να κολλήσουμε το χαρτί.


  • Ακουμπάμε τον σκελετό επάνω,από την πλευρά που ακουμπάει καλύτερα ο σπάγκος.Κόβουμε το χαρτί γύρω γύρω στο μήκος των ξύλων περίπου.Για μεγαλύτερη ευκολία,με ένα μεγάλο χάρακα (ή ένα 4ο πηχάκι),σχεδιάζουμε το περίγραμμα και μετά το κόβουμε.(Εικ 2,3)
  • Στις άκρες κάθε πλευράς κόβουμε λίγο το χαρτί και το κολλάμε ώστε να αγκαλιάσει το σπάγκο.(Εικ 4)
  • Γυρίζουμε τον χαρταετό από τη μπροστινή πλευρά και αν θέλουμε τον στολίζουμε.
Φτάσαμε στα Ζύγια.




  • Πρέπει να φτιάξουμε μια ισοσκελή "πυραμίδα" με μήκος πλευράς ίσο με αυτή του αετού.Στηρίζουμε ένα κομμάτι σπάγκο από το κέντρο,τρυπώντας με προσοχή το χαρτί και άλλα δύο από τις 2 πάνω γωνίες.(Εικ Α)
    Στην κορυφή της πυραμίδας θα δέσουμε πολύ γερά την καλούμπα.
  • Στην κάτω πλευρά του σώματος του αετού,κατασκευάζουμε ισοσκελές τρίγωνο όπου η μια πλευρά είναι η κάτω του εξαγώνου και τις άλλες δυο τις φτιάχνουμε στερεώνοντας σπάγκο ίσου μήκους.(Εικ.Β)
  • Στην άκρη του τριγώνου δένουμε την ουρά,η οποία πρέπει να έχει μήκος 1 ½ φορά το μήκος της περιμέτρου του εξαγώνου.


  • Τελειώνοντας στηρίζουμε φουντίτσες από κομμένα χαρτιά,σε απόσταση μεταξύ τους έτσι ώστε εκεί που τελειώνει η μία να αρχίζει η επόμενη.(Εικ Γ)



Ο αετός μας είναι έτοιμος για απογείωση!





ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΑ:Μαζεύουμε Ανεμώνες...


...και άλλα αγριολούλουδα.

Στολίζουμε το σαλόνι μας,
 και υποδεχόμαστε το Μάρτιο με κέφι,
καθώς προετοιμαζόμαστε ψυχολογικά για τον ερχομό της Ανοιξης!

Γιατί...
Μάρτης γδάρτης...
αλλά 
Από Μάρτη Καλοκαίρι...!


ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!
Blogging tips