ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΑ: Κατασκευάζουμε Χαρταετό! Αναλυτικές Οδηγίες

Την προηγούμενη Κυριακή πήραμε μέρος σε ένα παιδικό εργαστήρι κατασκευής Χαρταετού.

Παιδιά και μεγάλοι το διασκεδάσαμε πολύ και ανυπομονούμε να  πετάξουμε το «αριστούργημά» μας την Καθαρά Δευτέρα.

Εχουν βρεθεί,λέει,αγγειογραφίες του 4ου αι. π.Χ. όπου αναπαριστούν πέταγμα αετού!!!

Ο μαθηματικός Αρχύτας έκανε μελέτες πάνω στην πτήση αετού,τις οποίες αργότερα συμβουλεύτηκε ο Γαλιλαίος.

Δεν είναι φυσικά τυχαία η ανάμειξη μαθηματικού στην κατασκευή χαρταετού.Για να είναι καλά ζυγισμένος και να μπορέσει να πετάξει,τα μαθηματικά παίζουν κυρίαρχο ρόλο.

Είναι μια πολύ καλή ευκαιρία λοιπόν,να δουν μεγαλύτεροι μαθητές πως εφαρμόζονται τα μαθηματικά στην πράξη,διασκεδάζοντας.

ΥΛΙΚΑ

                         3 ξύλινα ελαφριά πηχάκια/καλάμια (τα δικά μας ήταν 70cm)

καρφάκι

σπάγκος

χαρτί γλασέ

κόλλα + πινέλο

χαρτιά για την ουρά

ψαλίδι

σουγιάς/μαχαίρι

• Στα άκρα από κάθε πηχάκι(γύρω στο ένα εκατοστό πιο μέσα) κάνουμε με ένα σουγιά δυο μικρές,βαθιές εγκοπές,για να μπορέσουμε να στηρίξουμε μετά το σπάγκο.

• Ενώνουμε τα 3 ξύλα με ένα καρφάκι στη μέση.Παλιά χρησιμοποιούσαν καλάμια,γιατί το καλάμι εκτός του ότι είναι ελαφρύ,μπορεί κανείς πολύ εύκολα να το ανοίξει στα 2 και να έχει 2 ίσα κομμάτια.

Τώρα ήρθε η ώρα να στερεώσουμε γύρω γύρω τον σπάγκο.

Εδώ θέλει ιδιαίτερη προσοχή.

• Η κάθε πλευρά του 6γώνου,πρέπει να είναι ίση με την ακτίνα του.Στηρίζουμε λοιπόν το σπάγκο με ένα κόμπο στην άκρη ενός ξύλου,χρησιμοποιώντας τις εγκοπές που φτιάξαμε νωρίτερα (Εικ 1).Παίρνουμε την άλλη άκρη του σπάγκου και μετράμε μήκος μέχρι το κεντρικό μας καρφάκι.Στη συνέχεια σε αυτό το μήκος.στηρίζουμε τον σπάγκο στο διπλανό ξύλο,τυλίγοντάς τον μια φορά γύρω από την εγκοπή.Ξαναμετράμε απόσταση μέχρι το καρφάκι και συνεχίζουμε ομοίως μέχρι να ενώσουμε όλες τις πλευρές του χαρταετού.Λίγο προσοχή,ο σπάγκος καλύτερα να τυλίγεται σε κάθε ξύλο με την ίδια φορά (π.χ. από πάνω προς τα κάτω και αριστερόστροφα),για να βρίσκεται μετά από μία πλευρά που θα κολληθεί και το χαρτί.Εμείς δεν το κάναμε έτσι,γιατί το σκεφτήκαμε κατόπιν εορτής.

Εμάς για μεγαλύτερη ευκολία ,για να μην κουνιούνται πολύ τα ξύλα,μας έδωσαν και ένα «αλφάδι».Σε ένα μικρό ξύλο είχαν στηρίξει 4 καρφάκια σε ορθογώνιο σχήμα.Και χωρίς αυτό πάντως γίνεται δουλειά αρκετά εύκολα.

Ηρθε η ώρα να κολλήσουμε το χαρτί.

• Ακουμπάμε τον σκελετό επάνω,από την πλευρά που ακουμπάει καλύτερα ο σπάγκος.Κόβουμε το χαρτί γύρω γύρω στο μήκος των ξύλων περίπου.Για μεγαλύτερη ευκολία,με ένα μεγάλο χάρακα (ή ένα 4ο πηχάκι),σχεδιάζουμε το περίγραμμα και μετά το κόβουμε.(Εικ 2,3)

• Στις άκρες κάθε πλευράς κόβουμε λίγο το χαρτί και το κολλάμε ώστε να αγκαλιάσει το σπάγκο.(Εικ 4)

• Γυρίζουμε τον χαρταετό από τη μπροστινή πλευρά και αν θέλουμε τον στολίζουμε.

Φτάσαμε στα Ζύγια.

• Πρέπει να φτιάξουμε μια ισοσκελή "πυραμίδα" με μήκος πλευράς ίσο με αυτή του αετού.Στηρίζουμε ένα κομμάτι σπάγκο από το κέντρο,τρυπώντας με προσοχή το χαρτί και άλλα δύο από τις 2 πάνω γωνίες.(Εικ Α)
  Στην κορυφή της πυραμίδας θα δέσουμε πολύ γερά την καλούμπα.

• Στην κάτω πλευρά του σώματος του αετού,κατασκευάζουμε ισοσκελές τρίγωνο όπου η μια πλευρά είναι η κάτω του εξαγώνου και τις άλλες δυο τις φτιάχνουμε στερεώνοντας σπάγκο ίσου μήκους.(Εικ.Β)

• Στην άκρη του τριγώνου δένουμε την ουρά,η οποία πρέπει να έχει μήκος 1 ½ φορά το μήκος της περιμέτρου του εξαγώνου.

• Τελειώνοντας στηρίζουμε φουντίτσες από κομμένα χαρτιά,σε απόσταση μεταξύ τους έτσι ώστε εκεί που τελειώνει η μία να αρχίζει η επόμενη.(Εικ Γ)

Ο αετός μας είναι έτοιμος για απογείωση!

Δέσιμο Παπουτσιών "Αυτιά Κούνελου"

Προ καιρού με αφορμή το DiY Παιχνίδι από Χαρτόκουτα που είχα φτιάξει για τον μικρό και τελικά κατέληξε να παίζει πιο πολύ ο μεγάλος,(ναι,η κούτα ζει και βασιλεύει) αρχίσαμε να κάνουμε μαθήματα δεσίματος φιόγκου,για να μάθει να δένει τα κορδόνια των παπουτσιών.

Κάποτε σε μια ταινία,ούτε θυμάμαι σε ποια,είχα δει έναν άλλο τρόπο,πιο εύκολο για τα παιδιά,που τον ανέφερε ως bunny ears.

Ετσι λοιπόν μου ήρθε η ιδέα να φτιάξουμε ένα κουνελάκι,να το έχουμε να κάνουμε προπόνηση.

• Σχεδίασα λοιπόν ένα κουνέλι (ο θεός να το κάνει),
• έκοψα το περίγραμμα σε χαρτόνι
• κολλήσαμε επάνω ροζ αφρώδες υλικό.
• μάτια,"μάγουλα" κι αυτά από χαρτόνι.
• μουστάκια από μάυρα σύρματα πίπας για χειροτεχνία.
• Τέλος ο βοηθούλης χρωμάτισε.

Και πώς είναι αυτό το δέσιμο;

Κάνουμε το πρώτο σταύρωμα.

Δημιουργούμε 2 "αυτάκια"

Τα σταυρώνουμε.

Περνάμε το ένα αυτάκι από τη θηλιά και δημιουργείται ο κόμπος.

DiY Παιχνίδι από Χαρτόκουτα

Σήμερα βρέθηκα με μια πολύ ωραία κούτα στα χέρια μου.Στο παρελθόν έχουμε απασχοληθεί με τον μεγάλο με διάφορες κατασκευές με κούτες 

(βλ. και αγωνιστικό αυτοκίνητο), οπότε σκέφτηκα να φτιάξω κάτι για το μικρό,μπας και ξεφύγει το μυαλό του λίγο από τα καλώδια/πρίζες/σόμπα/ντομάτες/ντουλάπια/σκάλα και γενικά όοοο,τι άλλο εκτός από τα παιχνίδια του.

Ανοιξα τα αποθέματα υλικών χειροτεχνίας και ό,τι με ενέπνεε το κότσαρα.

Το αποτέλεσμα:

Τις τρύπες και τα ανοίγματα γενικά,τα έντυσα με ταινία,για να μην ξεφλουδίζουν πολύ.

Τώρα μια blogger που σέβεται τον εαυτό της,θα σου έλεγε ότι το βλαστάρι της απασχολήθηκε (μόνο του και αυτοβούλως) γύρω στις 3 ώρες (τουλάχιστον),ενώ εκείνη σφουγγάρισε, μαγείρεψε, σιδέρωσε, λούστηκε, έκανε πεντικιούρ και πήρε και έναν υπνάκο.(ανάσκελα για να μη χαλάσει και το νύχι).

Εγώ που χωρίς καμία ντροπή σου έχω παρουσιάσει τον "Αρακά" μου(βλ. εδώ) και σου έχω αρα(κα)διάσει και τις απόψεις μου περί Σιδερώματος, θα σου πω ότι γενικά 

• το project στέφθηκε με μεγαλύτερη επιτυχία απ' ότι περίμενα
• η μέρα πέρασε με λιγότερη γκρίνια λόγω βαρεμάρας 
• διασκεδάσαμε πολύ οικογενειακώς και 
• on & off όλη μέρα ασχοληθήκαμε με αυτό.

Πιο συγκεκριμένα:

Στην αρχή το όλο θέμα του κίνησε το ενδιαφέρον:

Μετά,επειδή καθώς σου έχω πει είναι και γευσιγνώστης,είπε να το δοκιμάσει να δει αν είναι τόσο νόστιμο,όσο φαίνεται.

αχιβάδα check,κούτα check

Μάλλον δεν ήταν γιατί μετά από λίγο είπε να φάει το παπούτσι του

 και να περάσει μια βόλτα από τη σόμπα.

Αρχισα ν' ανοιγοκλείνω πορτάκια,να πετάω με τον απαραίτητο δραματισμό διάφορα πράγματα μέσα στις τρύπες,να τραβάω το κορδόνι με την αχιβάδα,οπότε επέστρεψε.

Μέσα η μπάλα.Πού πήγε; Τη βλέπεις;

Είχε πλάκα κάποια στιγμή που του κόλλησε κολλητική ταινία στο χέρι και προσπαθούσε να καταλάβει τί γινόταν.

Μετά βάλθηκε να προσπαθεί να πετάξει το παπούτσι του αδελφού του από τη σκάλα...

Ο οποίος αδελφός τελείωσε σήμερα νωρίς το σχολείο και μπήκε κι αυτός στην παρέα.

Μέσα το τρένο από το τούνελ.

Επ' ευκαιρίας μου ήρθε η ιδέα να κάνουμε το πρώτο μάθημα για δέσιμο φιόγκου.

Επίσης έπεσαν στο τραπέζι και νέες ιδέες και παιχνίδια.

Η κούτα ήταν ένα καράβι και ο Winnie ναυαγός στη θάλασσα.

Το κορδόνι με την αχιβάδα,σωσίβιο.

Τέτοιο παιχνίδι με το (πανάκριβο) Πειρατικό Καράβι των Playmobil,δεν έχει κάνει.

Για μια ακόμη φορά το συμπέρασμα που κάθε γονιός μαθαίνει από πολύ νωρίς.

Τα παιδιά μπορούν να παίξουν με ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

Οσο πιο άσχετα μάλιστα,τόσο πιο πολύ λειτουργεί η φαντασία τους...

Στιγμιότυπα από τη διάσωση του Winnie.

Παράλληλα άρχισε να εμπνέεται και το μικρό.

 Να ξεθαρρεύει και να χώνει και το χέρι μέσα

Θα έχω να το θυμάμαι,από τις πρώτες φορές που βρήκαν κοινό παιχνίδι για να παίξουν.

Ο ένας τραβάει τα πανάκια και ο άλλος τα τοποθετεί και πάλι στη θέση τους.

Και φτου κι απ' την αρχή!

Η μεγαλύτερη επιτυχία της ημέρας όμως,ήταν η παρακάτω φωτογραφία. 

Μοιάζει σα να είναι καθιστός,όμως είναι

η πρώτη του απαθανάτιση να στέκεται όρθιος,χωρίς να στηρίζεται πουθενά!!!

Εχει αρχίσει εδώ και λίγες μέρες να το κάνει για λίγα δευτερόλεπτα,αλλά δεν τον είχα πετύχει.

Και το παιχνίδι συνεχίζεται και αύριο!

(που είναι και αργία και δεν έχουμε σχολείο)

Πρωτότυπα Δώρα για Αγόρια.

Ενα από τα πιο ωραία δώρα που έχουν κάνει στο γιο μου!

Επεσα τώρα πάνω στις φωτογραφίες και το ξαναθυμήθηκα...

Είναι το makedo car της σειράς find&make.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ: DIY ΚΟΥΤΙ ΜΕ ΦΙΛΑΚΙΑ.Δώρο για αγαπημένα πρόσωπα που είναι μακριά μας,για τις γιαγιάδες κτλ.

Τα diy δώρα μου αρέσουν πολύ!
Τόσο να τα κάνω,όσο και να τα λαμβάνω.Το κακό είναι ότι ο περισσότερος κόσμος πιστεύω δεν τα εκτιμάει,ούτε καταλαβαίνει τον κόπο που κρύβεται από πίσω τους.
Παρ' όλα αυτά αυτό δε με πτοεί ιδιαίτερα.

Για άτομα που αγαπώ,μπορώ να φάω εργατοώρες για να κατασκευάσω κάτι και πάντα μα πάντα δεν βλέπω την ώρα να το δώσω.
Αγαπημένη μου πρώτη ύλη στις κατασκευές μου,είναι οι φωτογραφίες.

Τα Χριστούγεννα,μαζί με το απαραίτητο φωτογραφικό ημερολόγιο της χρονιάς,που έχει καθιερωθεί εδώ και κάποια χρόνια ως το δώρο των γιαγιάδων,φτιάξαμε με τον μεγάλο μου και ένα ακόμα δώρο.
Εγώ έβαλα την τέχνη και εκείνος την ομορφιά και τα φιλάκια του.

ΥΛΙΚΑ

1 μεταλλικό κουτί (π.χ. από κρέμα μωρού)
Φωτογραφίες
1 κόλλα χαρτί
ψαλίδι
υγρή κόλλα απλή
κόλλα τύπου mod podge.(ματ ή γυαλιστερή,ανάλογα με την προτίμηση)
πινέλο
3 λαστιχάκια

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

• Κόψε το φύλλο χαρτί στις διαστάσεις του κουτιού.Στο μήκος καλύτερα να το αφήσεις λίγο πιο μακρύ για να αγκαλιάσει καλύτερα το κουτί.

• Κόλλα τις φωτογραφίες.(Προσοχή αν έχεις αφήσει το χαρτί μακρύτερο,υπολόγισε μέχρι πού θα φαίνονται οι φωτογραφίες).Χρησιμοποίησε το χαρτί,γιατί είναι δύσκολο να κολλήσεις κατευθείαν τις φωτογραφίες πάνω στο κουτί.

• Πέρνα τις φωτογραφίες από πάνω με το πινέλο μια χοντρή στρώση mod podge.Η κόλλα αυτή στην αρχή είναι άσπρη και οι φωτογραφίες δε θα φαίνονται.Μην αγχωθείς,μόλις στεγνώσει γίνεται διάφανη.Προσπάθησε να κρατάς μια σταθερή φορά με το πινέλο.Αυτό που θα κάνει η κόλλα,είναι να δημιουργήσει ένα προστατευτικό φιλμ πάνω από τις φωτογραφίες.

• Οταν στεγνώσει πλήρως (θα πάρει ένα βράδυ περίπου) κόλλα το χαρτί πάνω στο κουτί και σταθεροποίησέ το με τα λαστιχάκια.Αν η mod podge δεν έχει στεγνώσει εντελώς σε αυτό το στάδιο,τα λαστιχάκια θα καταστρέψουν το φιλμ.

• Οταν στεγνώσει,για πιο ομοιόμορφο αποτέλεσμα,στο σημείο της ένωσης του χαρτιού ξαναπέρνα αν θες λίγη mod podge.

Το κουτί μπορείς να το γεμίσεις δωράκια,χειροποίητα μπισκότα κτλ.

Εμείς επιλέξαμε να βάλουμε ένα όμορφο χαρτί και να το γεμίσουμε φιλάκια,(το κλείσαμε φυσικά καλά να μη φύγουν,γιατί ξέρεις,τα φιλάκια είναι πολύ πτητικά ) όπου τα σκόρπισαν οι γιαγιάδες την Πρωτοχρονιά στο σπίτι τους για το καλό.

Εναλλακτικά,αντί για φωτογραφίες,μπορεί να κολλήσεις και μια ζωγραφιά του παιδιού.

Τέλεια ιδέα δώρου και για κάποιο αγαπημένο πρόσωπο,που βρίσκεται μακριά μας!

Δες και diy δώρο απ' τον μεγάλο αδελφό.

Μυστική Επικοινωνία Κατασκόπων 2

Το παραπάνω μυστικό μήνυμα έλαβα από την τάξη του γιου μου σε απάντηση εκείνου που είχα στείλει πριν από δύο εβδομάδες.

(βλ. ΜΥΣΤΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΤΑΣΚΟΠΩΝ )

Φοβερή ιδέα και αυτή και πιο φιλική για τα παιδιά,καθώς δεν περιλαμβάνει χρήση φλόγας.

Γράφεις με άσπρη κηρομπογιά και  μετά το μήνυμα μπορεί εύκολα ν’ αποκαλυφθεί με νερομπογιά.

DIY δώρο απ' τον μεγάλο αδελφό: Σακουλάκι απασχόλησης

Η μαμά μου μού είχε μάθει από μικρή τη σημασία του να κάνω δώρα στους άλλους.Το ίδιο κάνει τώρα και με τον εγγονό της.Οταν το απαιτεί η περίσταση,πάνε μαζί στα μαγαζιά και διαλέγουν κάποιο μικροδωράκι για εμένα που γιορτάζω,τον μπαμπά που έχει γενέθλια ή τη νονά του που φεύγει να πάει για το καλοκαίρι στη Σαντορίνη.Μάλιστα ένα μέρος του ποσού το πληρώνει από τον κουμπαρά του.

Αυτό που θέλω συμπληρωματικά να του διδάξω εγώ,είναι ότι σημασία δεν έχει τόσο η αξία του δώρου,αλλά ο χρόνος που αφιέρωσες για να σκεφτείς και ν' αγοράσεις/φτιάξεις το κατάλληλο δώρο. Φυσικά αυτό είναι κάτι,που δεν το εκτιμούν όλοι οι άνθρωποι,αλλά το μάθημα που προκύπτει είναι,ότι αυτοί οι άνθρωποι δε μας αφορούν.

Πολύ όμορφο είναι να μαθαίνουμε στο μεγαλύτερο παιδί,να φτιάχνει ανάλογα με τις δυνατότητές του κάποιο δώρο για το μικρό αδελφάκι.
Ακολουθεί μια πανεύκολη ιδέα:

 
Παίρνουμε ένα ziplock σακουλάκι,
(κατά προτίμηση διάφανο,εγώ δεν είχα)
και το γεμίζουμε με διάφορα χρωματιστά μικροαντικείμενα.
Χάντρες,κοχύλια,είδη χειροτεχνίας,κλωστές κτλ.

Γεμίζουμε με νερό το 1/3.
(Την επόμενη φορά θα το δοκιμάζω με αφρόλουτρο!)

Αν θέλουμε μπορούμε να χρωματίσουμε το νερό με λίγη 
τέμπερα ή χρώμα ζαχαροπλαστικής.

Εμείς προσθέσαμε και διάφορα χρώματα χρυσόσκονης

Κλείνουμε και αφαιρούμε καλά τον αέρα.

Τυλίγουμε την κορυφή μια δυο φορές και ενισχύουμε με διάφανη ταινία.

Εγώ καλού κακού ενίσχυσα όλες τις άκρες.

 Έτοιμο...

 ...να δεχτεί τα χτυπήματα της μοίρας,ενόσω η μαμά ετοιμάζει τη φρουτόκρεμα.

Μυστική Επικοινωνία Κατασκόπων 1

Στο σχολείο του Λοχαγού,έχουν αυτό τον καιρό θέμα την Επικοινωνία.

Οι δασκάλες μας ζήτησαν,αν βρούμε κάποιο σχετικό άρθρο,να το πάμε να το δείξουν σε όλα τα παιδιά.Χτες έβλεπα ότι μίλησαν και για την επικοινωνία με κώδικες και μου ήρθε στο μυαλό το παιχνίδι που παίζαμε μικρά με τα μυστικά μηνύματα με το λεμόνι.

Ετσι φτιάξαμε ένα μυστικό κατασκοπικό μήνυμα (επέλεξε να γράψουμε «μυστική επικοινωνία» )που το πήρε σήμερα στο σχολείο να το αποκαλύψουν.

Υλικά

Λίγος χυμός λεμόνι

Μια μπατονέτα

Χαρτί

Κεράκι

Βουτάμε τη μπατονέτα στο χυμό και γράφουμε

το μήνυμά μας.Για να φανεί εύκολα,βουτάμε σε κάθε γράμμα.

Περιμένουμε να στεγνώσει.

(Αν είμαστε βιαζόμαστε το στεγνώνουμε με το

πιστολάκι,όπως έκανα και εγώ,αλλά όπως βλέπετε

μουτζουρώνεται)

Κρατάμε το χαρτί πάνω από τη φλόγα,κατά προτίμηση 

με το μήνυμα προς τα κάτω.

Προσοχή μην αρπάξει το χαρτί φωτιά!

Καλύτερα σε ελεγχόμενο περιβάλλον.

Μπορούμε ν' αφήσουμε το παιδί να ζωγραφίσει με τα δάχτυλά του και μετά ν΄αποκαλύψουμε το αριστούργημα.

Δείτε και Μυστική Επικοινωνία Κατασκόπων 2

ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΤΑΠΕΡΑΚΙΑ

Με μπόλικη παιδική φαντασία ο γιός μου κατάλαβε ότι πρόκειται
για τον αγαπημένο μας Κορνήλιο του Τριβιζά,που τρώει το χέρι του
σερβιτόρου με το προφιτερόλ

Οι δασκάλες στην αρχή της χρονιάς μάς είχαν ζητήσει τα τάπερ με το δεκατιανό και μεσημεριανό των παιδιών μας,να αναγράφουν το όνομά τους.Στην αρχή το έβρισκα βαρετό,καθ’ ότι ο γκουρμεδιάρης πάει κάποιες φορές στο σχολείο με μια στρατιά από ταπεράκια..Προχτές σπάσαμε κάθε ρεκόρ. 4! .

Τάπερ 1:Σάντουιτς για δεκατιανό(με μανταρίνι, για να μη μείνουμε και πίσω στις φρουτοδρομίες που διοργανώνουν οι δασκάλες).

Τάπερ 2:φακές.

Τάπερ 3:πατζάρια.

Τάπερ 4:ελιές.

Και το ψωμάκι του φυσικά.Θα θελα να είμαι από μια μεριά όταν τα απλώνει όλα αυτά στο τραπεζάκι για να φάει.Υποψιάζομαι ότι βάζω τροχοπέδη στην κοινωνικότητά του,καθώς μάλλον δε χωράει άλλο παιδάκι να κάτσει μαζί του.

Στο θέμα μας.

Εκτός του ότι μου την έδινε που όλα τα ταπεράκια έγραφαν το όνομά του,εκνευριζόμουν γιατί μετά από λίγα πλυσίματα σβήνεται.Μέχρι που είχα μια ιδέα.

Κάθε τόσο,αντί να γράφω απλά το όνομα, κάνω μια ζωγραφιά.Στην αρχή ξεκίνησε με αστεράκια και όταν είδα πόσο χάρηκε,άρχισα να εξελίσσομαι.Τα Χριστούγεννα είχαμε χριστουγεννιάτικο δέντρο και χιονανθρώπους και μετά μεταπηδήσαμε σε ζωγραφιές από τα βιβλία που διαβάζουμε.Αυτό μάλιστα εξελίχθηκε και σε παιχνίδι καθ’ ότι πρέπει να μαντέψει από πιο βιβλίο είναι το έργο τέχνης μου.Τα παιδιά έχουν μεγαααάλη φαντασία.Από τότε που άρχισαν να μαθαίνουν και τα γράμματα και να παίζουν κρεμάλα στο σχολείο,κάποιες φορές του κάνω και κρεμάλα με ένα δυο εύκολα γραμματάκια να λείπουν.(Την πρώτη φορά έγραψα απλώς το όνομά του).

Είναι απίστευτο με πόσο απλά πράγματα χαίρονται τα παιδάκια..