ΠΡΙΝ ΣΒΗΣΕΙ ΤΟ ΦΩΣ




Θέλω εδώ και μέρες να κάνω ποδαρικό στο μπλογκάκι μου,αλλά τα δάχτυλά μου έχουν σκουριάσει και οι λέξεις δε μου βγαίνουν τόσο εύκολα .Το ότι είμαι ακόμα με αυτό το μπακατελάκι νετμπουκάκι για να γράφω,επίσης δε βοηθάει.Αλλά αν θέλω να είμαι ειλικρινής πρέπει να παραδεχτώ ότι τα δάχτυλά μου δεν έχουν διάθεση να γράψουν γιατί...ξενοκινούνται.

Εδώ και κάποιου μήνες ξεκίνησα νέο βιολάκι,μόνο που δεν είναι βιολάκι αλλά κιθαρίτσα.Ετσι τον όποιο ελάχιστο ελεύθερο χρόνο τον διαθέτω για να κάνω πρόβες και είναι η νέα ψυχοθεραπεία μου.Ως καλλιτεχνική φύση πάντα χρειάζομαι μια διέξοδο,αλλιώς την ψιλοακούω όπως πέρυσι,με αποτέλεσμα να με ακούνε μετά και όλοι οι γύρω μου…και 10 οικοδομικά τετράγωνα παραπέρα…

Χμμμμ τελικά δεν ήθελα πολύ για να ξεφύγω από το θέμα.

Λοιπόοοον μπήκα για ποδαρικό με μια αναρτησούλα για μια ιδέα που ίσως σου αρέσει και θες να την εφαρμόσεις κι εσύ με  το παιδάκι σου ή μόνος-η για food for thought και θετικές σκέψεις για έναν πιο ήρεμο ύπνο.

Από την αρχή του χρόνου με το μεγάλο μου γιο έχουμε μια αγαπημένη ιεροτελεστία προτού πάει για ύπνο,εκτός από το καθιερωμένο διάβασμα βιβλίου.Το είχα σκεφτεί από πέρυσι ότι ήθελα να το κάνουμε,αλλά μου άρεσε η ιδέα να γίνει στην αρχή της χρονιάς κι έτσι μαζευα «υλικό» κι έκανα υπομονή.
Κάθε βράδυ λοιπόν πριν τον ύπνο,διαβάζουμε κι από ένα απόφθεγμα.Ξέρεις του τύπου «Αν κάποια γυναίκα μιλάει και κανείς δεν την ακούει,τότε το όνομά της κατά πάσα πιθανότητα είναι Μαμά.».Εντάξει αυτό δεν το λες απόφθεγμα,αλλά το βρήκα και καθώς έχει μεγάλο βάθος ...και πλάτος μη σου πω… το φυλάω να το πετάξω σε καίρια φάση!
Όχι,συνήθως είναι παρακινητικές,θετικές προτασούλες που μας βάζουν να σκεφτούμε.Εχω βρει κάμποσα του Αινστάιν με ιδιαίτερα αγαπημένα το
«Μέινε μακριά από αρνητικούς ανθρώπους,έχουν ένα πρόβλημα για κάθε λύση»
και τη σημασία που δίνει στη φαντασία με τα
«Το πραγματικό δείγμα της ευφυίας δεν είναι η γνώση,αλλά η φαντασία»
«Η λογική θα σε πάει από το Α στο Β,αλλά η φαντασία θα σε πάει παντού»

Κάθε βράδυ λοιπόν πριν τον ύπνο διαβάζουμε κι από ένα.Του το μεταφράζω,γιατί συνήθως αυτά που βρίσκω είναι στα αγγλικά και η συμφωνία είναι ότι θα το σκεφτεί και το επόμενο βράδυ,πριν το επόμενο θα συζητάμε,τι σημαίνει.Πρώτα πρέπει να μου πει εκείνος τι κατάλαβε.Σχεδόν πάντα μου λέει αμέσως ότι το κατάλαβε και θέλει να μου πει τι σημαίνει.Στην αρχή τον ξεκίνησα με εύκολα όπως «Όταν αγαπάς αυτά που έχεις,τότε έχεις ό,τι χρειάζεσαι».Τις τελευταίες μέρες μπήκα σε κάποια πιο βαθυστόχαστα και προχθές με εντυπωσίασε με την ανάλυση που μου έκανε για το «Με το να είσαι ο εαυτός σου,προσθέτεις κάτι υπέροχο στον κόσμο,που δεν υπήρχε πρωτύτερα».
Χθες είχαμε ένα δύσκολο.
«Το διαμάντι είναι ένα κομμάτι άνθρακα που τα κατάφερε πολύ καλά υπό πίεση»
Ολη αυτή η διαδικασία μου αρέσει πολύ γιατί καταρχάς μας δίνει την ευκαιρία να συζητήσουμε χαλαρά για κάτι εκτός του σχολείου και της καθημερινότητας.Επίσης με το να μιλάμε για δύσκολες έννοιες και να τις αναλύουμε μαζί βλέπω πόσο σημαντικός αισθάνεται.Είμαστε ίσοι και συζητάμε για σημαντικά πράγματα αφήνοντας απ’ έξω τον μικρό(σημαντικό κι αυτό!)
Αλλά μας δίνεται το έναυσμα να μιλήσουμε παράλληλα και για άλλα θέματα.Για παράδειγμα σε αυτό με το διαμάντι η συζήτηση περιέλαβε τόσους διαφορετικούς κλάδους.Καταρχάς του εξήγησα τι σημαίνει  λέω κάτι "μεταφορικά".Μιλήσαμε για τα τρένα Καρβουνιάρηδες,καθώς δεν ήξερετι ακριβώς είναι το κάρβουνο,είπαμε γιατί ενώ έχει μεγάλη αξία ο χρυσός στην ουσία δεν είναι τόσο ζωτικής σημασίας όπως άλλα ευτελή μεταλλεύματα με τα οποία μπορούμε όμως να φτιάξουμε εργαλεία,του εξήγησα πως τα διαμάντια είναι τόσο σκληρά που μπορούν να κόψουν γυαλί και φυσικά προσπαθώντας να του εξηγήσω τι αξία έχει δώσει ο άνθρωπος στα διαμάντια του είπα για τα τραγούδια “Diamonds are forever”  και “Diamonds are a girls best friend”.Μένει να τ' ακούσουμε κιόλας.

Σήμερα το πρόγραμμα έχει το «Είναι αποδεκτό να φοβάσαι.Σημαίνει ότι πρόκειται να κάνεις κάτι πολύ πολύ γενναίο»

Γενικά και οι δυο μας απολαμβάνουμε πολύ τη διαδικασία.Κάθε ένα που αναλύουμε το κολλάμε σε ένα τετράδιο με στόχο στο τέλος του χρόνου να έχουμε μιλήσει για 365 αποφθέγματα.Οσο μεγαλώνει σκοπεύω να ανατρέχουμε ξανά και να τα συζητάμε με μεγαλύτερη ωριμότητα.
Σκέφτομαι ότι ίσως το κρατήσει και το ξεφυλλίζει που και που όταν μεγαλώσει και θυμάται κάτι βράδια με ημίφως,παρέα με τη μαμά,να συζητά για τα πιο σημαντικά αυτού του κόσμου.

Και για να κλείσω με ένα θετικό μήνυμα και για το νέο χρόνο:


«Όλα θα πάνε καλά στο τέλος…
αν δεν είναι καλά,
τότε δεν είναι το τέλος»


ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!





1 σχόλιο:

  1. Καλή χρονιά, Αντώνια μου!
    Πολύ όμορφη η ιδέα σου και σας εύχομαι να τη συμπληρώσετε και με τις 365 αναλύσεις σας. Σας φιλώ γλυκά, σμουτς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Έλαααα,δε θέλει πολύ click click!
Αν δεν μου γράψεις,πώς θα ξέρω ότι πέρασες από δω?!

Blogging tips